Κάλυψη εξόδων για υλικά συντήρησης πλακόστρωτου δρόμου που οδηγεί στο γήπεδο από τον Τοπικό Σύμβουλο Κύριλλο Χυδεριώτη

Κάλυψη εξόδων για υλικά συντήρησης του πλακόστρωτου δρόμου που οδηγεί στο γήπεδο του Ατρομήτου από τον συγχωριανό μας και Τοπικό Σύμβουλο Ανεμώτιας Κύριλλο Χυδεριώτη

Λύση προθυμοποιείται να δώσει στο μακροχρόνιο πρόβλημα του πλακόστρωτου δρόμου που οδηγεί στο γήπεδο με μια ευγενική προσφορά ο τοπικός σύμβουλος Κύριλλος Χυδεριώτης.

Σας παρουσιάζουμε αυτούσιο το κείμενο που μας έστειλε:

" Ο Αθλητισμός είναι κοινωνικό αγαθό, είναι σημαντικός σε μια κοινωνία επειδή σε όποια μορφή του και να εκφράζεται (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, στίβος κ.α) προσφέρει τη δυνατότητα στο λαό και ειδικότερα στη νεολαία να επωφεληθεί απ’ αυτόν, να γνωρίσει και να καλλιεργήσει τις αρετές και τα ιδεώδη της ομαδικότητας, της άμιλλας και του "ευ αγωνίζεσθαι".

Στην κατεύθυνση όμως που κινούνται οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) με την μερική (ουσιαστικά πενιχρή) ή την ανεπαρκή χρηματοδότηση στους γυμναστικούς συλλόγους, οδηγούν στην απαξίωση του αθλητισμού. Οι Φορείς που δραστηριοποιούνται στους επιμέρους χώρους του αθλητισμού αναγκάζονται να αναζητήσουν πόρους από τον οβολό των φίλων και το τόσο «πολύτιμο μπαξίσι» τους, κάνοντας ακόμα πιο ισχυρό τον προσανατολισμό για πλήρη παράδοση της ανάγκης για σωματική άσκηση του λαού και της νεολαίας στην επιχειρηματική δραστηριότητα. Καθιερώνεται η κερδοσκοπική και ακριβή ανταποδοτικότητα στην αξιοποίηση - συντήρηση ή και κατασκευή νέων υποδομών σε επίπεδο δήμων και περιφέρειας, με διευρυμένες περικοπές στα αθλητικά σωματεία στη γειτονιά.

Μια σειρά από προβλήματα που μπορούσαν να είχαν εξαλειφθεί αν υπήρχε μια διαφορετική φιλοσοφία όπου το κράτος μέσω της Τοπικής Διοίκησης μπορούσε να είχε την ευθύνη για την καλύψη των αναγκών για άθληση και ψυχαγωγία του λαού με τις υποδομές και τα κίνητρα που θα παρείχε.

Σε αυτό το νέο ξεκίνημα του Γ.Π.Σ. Ατρόμητου η πρωτοβουλία των συγχωριανών μας για την επανασύσταση της ομάδας του χωριού και η συμμετοχή τους παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν ήταν σημαντική και σίγουρα πρέπει να συνεχιστεί. Όσο αφορά τα θέματα που έχουν σχέση με το Τοπικό Συμβούλιο και την μεταξύ μας συνεργασία μπορούν όλοι να είναι βέβαιοι πως θα δώσουμε την απαιτούμενη προσοχή και σοβαρότητα.

Επειδή όμως απλά πράγματα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί καιρό πριν όπως για παράδειγμα η συντήρηση του πλακόστρωτου δρόμου που οδηγεί στο γήπεδο, παίρνω τη πρωτοβουλία να καλύψω με δικά μου έξοδα τα οικοδομικά υλικά που απαιτούνται για την επισκευή.

Σε καμία όμως περίπτωση δε θα πρέπει να επιδιώκουμε την «φιλανθρωπία» ως τρόπο διεκδίκησης αυτών που μας ανήκουν. Πρέπει να απαιτήσουμε όλοι να έχουν το δικαίωμα στον αθλητισμό. "

Από το blog του "Ατρόμητου Ανεμώτιας" (www.atromitos-anemwtias.blogspot.com)



ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

Ανακοινώθηκε ο χώρος της πρώτης συνάντησης  στις 8 ΜΑΙΟΥ καθώς και η ημερομηνία της δεύτερης συνάντησης στο χωριό μας. Πατήστε στον σύνδεσμο που ακολουθεί προκειμένου να ενημερωθείτε: ΔΥΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 8 ΜΑΙΟΥ 2011

Ενημερωθείτε για την επικείμενη συνάντηση των συγχωριανών μας από το blog της Επιτροπής Δημοτών Ανεμώτιας πατώντας στον σύνδεσμο που ακολουθεί:  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Κάμπος των Αμπελιών... (Το πέρασμα της Ποταμιάς 16)

Ο κάμπος απλώνεται ΒΑ της Ανεμώτιας, μια λεκάνη με εύφορο έδαφος, με λιθόστρωτα παμπάλαια ανάμεσα στα περιβόλια και τις μάντρες. Πηγάδια και τράφοι ανάμεσα στις ιδιοκτησίες, τα ορθογώνια κομμάτια γης με τα αμπέλια, που ακόμα βγάζουν περίφημο κρασί ή με τα κτηνοτροφικά φυτά, αφού ένα γύρω τα κοπάδια αποτελούν την βασική πηγή επιβίωσης. Το κόκκινο σταφύλι της Φώκαιας για το κρασί, το άσπρο ροζακί για το τραπέζι. Διάσπαρτος ο κάμπος από παλιά χνάρια, οικιστικά λείψανα γύρω από τα απομεινάρια των εκκλησιών τους, αποτελεί μια περιοχή «κλειστής» ιστορίας.

Στα δυτικά του χωριού ξεχωρίζει ένας πέτρινος κωνικός λόφος, με βελανιδιές στις πλαγιές του και τον Άι-Λια στην κορυφή του. Στο εκκλησάκι υπάρχουν μέλη από χριστιανικό ιερό, χωρίς όμως άλλα σημάδια γύρω του.

Πίσω από το ύψωμα τα δυο βασικά ρέματα που ξενερίζουν τον κάμπο βρίσκουν το πέρασμα προς την Ποταμιά. Από εδώ, αυτή η κλειστή λεκάνη, που θα μπορούσε να είναι λίμνη, περνά από την Περασιά τα νερά της.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

Η Ανεμόεσσα του αρχιμάστορα Στρατήγη Καρέκου…

Από πού όμως ξεκινά αυτή η Ποταμιά, το ποτάμι που σχίζει τα βουνά μέχρι τον κόλπο της Καλλονής; Ο ένας μεγάλος κλάδος, «της Παναγιάς του Ποταμού», αδειάζει τα νερά από τη μεγάλη λεκάνη, το γνωστό Κάμπο της Ανεμώτιας, μέρος του μεγάλου ηφαιστειακού κρατήρα. Αυτή την Ανεμώτια και τον κάμπο της, θα δούμε παρακάτω. Το χωριό, κοντά στον άξονα για Σίγρι, κολλημένο στη βορινή πλευρά του Κουρατσώνα, αρχή για αρκετές στράτες προς το υπέροχο βουνό του Λίβανου.

Ένα χωριό με τα πέτρινα υπέροχα σπίτια, με τα λαξευμένα κεφαλοκόλωνα και τα κλειδιά στις πόρτες. Πατρίδα του αρχιμάστορα Στρατήγη Καρέκου, που με τα ισνάφια του τον 19ο αιώνα, έχτισαν τόσες υπέροχες βασιλικές του νησιού.

Η υπέροχη εκκλησιά του 1880, είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα. Από τις τρεις ενοριακές του 1621, τούτη εδώ ξανακτίστηκε, παραμένει όμως ολόγραπτος ο Αϊ Γιώργης, μια μονόκλιτη βασιλική, που κατά το Γ. Γούναρη, φέρει τοιχογραφίες του α΄ μισού του 17ου αιώνα, ενώ οι περισσότερες του 1702 (επιγραφή για το Χιώτη ιεροδιάκονο αγιογράφο, Γιάννη Χωματζά) αφορούν δεύτερη αγιογράφηση.

Μια βρύση του 1729 (κατασκευασμένη και αυτή από ιερομόναχο), κατάλοιπα νερόμυλων στον ποταμό που διέσχιζε το χωριό και τα υπέροχα πέτρινα σπίτια, τα λιθόγλυπτα, με τα εντοιχισμένα για γούρι γυαλικά, συμπληρώνουν τον καφέ στα καφενεία της πιθανής «Ανεμόεσσας». Στα 1981, είχε 815 ανθρώπους ενώ στα 1887, 1.000.

Τότε από τα 220 σπίτια, τα 70 ήταν τουρκικά. Τώρα, σας περιμένει, πανέμορφο, ένα στολίδι στην πλαγιά του βουνού.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ διαλόγου της Γέρας"

Μπορείτε να διαβάσετε το φύλλο Φεβρουαρίου εδώ: http://www.stigera.gr/TO%20BHMA.pdf

ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ

Ένα βίντεο 4:47 λεπτών με φωτογραφίες του όμορφου χωριού μας, "ντυμένο" με τον γνώριμο σκοπό: "Τα Ξύλα". Δημιουργία του Στ. Μαντατή.

Στο "πόδι" οι κάτοικοι της Άντισσας

Το ταμείο του Κέντρου Υγείας Άντισσας αναμένεται ν’ αποκλείσουν σήμερα κάτοικοι της περιοχής, αλλά και των γύρω χωριών, που αντιδρούν στην καθιέρωση του «εισιτηρίου» των πέντε ευρώ. Είναι η δεύτερη φορά που κάτοικοι της περιοχής αντιδρούν για θέμα υγείας, καθώς πριν από ένα χρόνο περίπου είχαν κινητοποιηθεί δυναμικά και για το ενδεχόμενο μετακίνησης οδηγού ασθενοφόρου του Κέντρου Υγείας, στην Καλλονή.

«Ο κόσμος στην περιοχή μας αντιδρά έντονα με το χαράτσι των πέντε ευρώ. Δεν μπορεί να λέμε ότι έχουμε δημόσια υγεία και να πληρώνουμε ακόμη για μια απλή εξέταση. Στην Άντισσα, την Ερεσό, το Σίγρι, ο πληθυσμός είναι γηρασμένος στο μεγαλύτερο ποσοστό του και με μια σύνταξη των 300 ευρώ δεν μπορεί ο ηλικιωμένος να πηγαίνει δυο - τρεις φορές το μήνα στο Κέντρο Υγείας και να πληρώνει και τα πέντε ευρώ κάθε φορά», λέει στο «Ε» ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Άντισσας, κ. Κυριάκος Καραμιχαήλ.

Κάθε Παρασκευή επισκέπτεται το Κέντρο Υγείας ορθοπαιδικός, με αποτέλεσμα η κίνηση τη συγκεκριμένη ημέρα να είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Το ίδιο συμβαίνει όταν επισκέπτονται το Κέντρο Υγείας και άλλες ειδικότητες που δεν υπάρχουν σε μόνιμη βάση εκεί. «Ας φροντίσουν ν’ αναβαθμίσουν πρώτα το σύστημα υγείας, να υπάρχουν γιατροί όλων των ειδικοτήτων για να μη χρειάζεται π.χ. ο κόσμος να πηγαίνει στην Καλλονή ή τη Μυτιλήνη για παιδίατρο που δεν υπάρχει στο Κέντρο Υγείας, και μετά να ζητάνε να πληρώνουμε κιόλας», τονίζει ο ίδιος.
Η κινητοποίηση των κατοίκων σήμερα στο Κέντρο Υγείας Άντισσας θα ξεκινήσει από τις 8:30 το πρωί και θα διαρκέσει μέχρι το μεσημέρι.

της Π. Γιακουμή, εφημ. "Εμπρός"

Δημοτικό Σχολείο και Επιστολή σε Δήμαρχο και Περιφερειάρχη

Δείτε φωτογραφίες του Δημοτικού Σχολείου που ρημάζει και ενημερωθειτε για τις σχετικές δηλώσεις που έγιναν με την ευκαιρία της κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Ανεμότιας: http://anemotia-lesvou.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html

Διαβάστε την επιστολή που έστειλε η Επιτροπή Δημοτών Ανεμώτιας σε Περιφερειάρχη Β. Αιγαίου και Δήμαρχο Λέσβου: http://anemotia-lesvou.blogspot.com/2011/01/blog-post_28.html

Κι η σπηλιά της Παναγιάς… (Το πέρασμα της Ποταμιάς 15)

Χαμηλά πάλι στο ποτάμι, στο σημείο της συμβολής των δύο κύριων ρεμάτων. Τώρα θα ανηφορίσουμε τον τρίτο δρόμο, που ακολουθεί το ρέμα της Καλής Λαγκάδας, που σχίζει τη βόρεια πλαγιά του Άι-Λια. Το τοπίο γύρω είναι μοναδικό. Πεύκα που κατηφορίζουν, γαντζωμένα σε βράχους ηφαιστειακούς, απόκρημνους ή χαμένα στο βάθος της ρεματιάς. Ανάμεσά τους και κάτι καστανιές. Φθάνουμε σε ένα υψόμετρο και μετά ο δρόμος πηγαίνει ένα γύρω την πλαγιά κάτω από την κορυφή. Οδηγεί στα Παράκοιλα. Αριστερά συναντάμε τη βρύση του Δασαρχείου με τις γούρνες της.

Αυτό το νερό έρχεται από την πλαγιά, επάνω από το δρόμο, όπου υπάρχει η πηγή. Στη ρίζα ενός κομμένου πλάτανου, βγαίνει το νερό, μέσα σε φτέρες και αγούδουρες (ροδόδεντρα). Γύρω τα πεύκα, ψηλά και σπαθάτα, είναι «μαλλόπευκα» (Μαύρη πεύκη). Ένας αιωνόβιος πλάτανος στέκει κουφάρι σκεπασμένο με τον κισσό. Από κάτω από την βρύση, μια ραχοκοκκαλιά από βράχια κατηφορίζει στην πλαγιά.

Ακολουθώντας την, από την ανατολική τους πλευρά, κατηφορίζουμε και παρατηρούμε κάτω από τις πευκοβελόνες θεμέλια κτισμάτων, κεραμίδια και σέτια από παλιές καλλιέργειες. Όλα αυτά ανήκουν μάλλον στη Μονή της Καλής Λαγκάδας, που αναφέρεται σε μια απόφαση Πατριαρχικής Συνόδου τού 1331. Έτσι, πιο κάτω, στη ρίζα του πανύψηλου βράχου υπάρχει η σπηλιά της Παναγιάς. Ένα κτισμένο τοιχάκι και μετά η είσοδος. Η καμάρα του βράχου κλείνει από τοίχο με μια πόρτα.

Στην αριστερή παραστάδα πέτρα με σταυρό και στην καμάρα ίχνη από τοιχογραφία. Σε κτιστό τοιχάκι η «αγία τράπεζα» με μικρές εικόνες. Ένας ραβδωτός κίονας, το μόνο αρχιτεκτονικό μέλος, πάει τη σκέψη σε προχριστιανικό τόπο λατρείας. Ένας ιερός τόπος, χαμένος στη δασωμένη του πλαγιά και στον απροσδιόριστο χρόνο της αρχής του.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

Βιντεοσκόπηση σύγκρουσης γύπα με ανεμογεννήτρια στο αιολικό πάρκο του Λέντα στη νότια Κρήτη

Ο γύπας όπως ξεκάθαρα διαπιστώνεται από το video που ακολουθεί, χτυπήθηκε από τα πτερύγια μίας ανεμογεννήτριας στη περιοχή Λέντα στα Αστερούσια βουνά της νότιας Κρήτης στις 27/10/2009. Οι άνθρωποι που τράβηξαν το video, συγκεντρώθηκαν γύρω από το τραυματισμένο πτηνό και το έστειλαν αμέσως στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ) στο νησί της Αίγινας, όπου διαγνώστηκε με ένα σπασμένο φτερό και λειτουργία μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Κρίνοντας από το δελτίο τύπου του ΕΚΠΑΖ, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθήσει τον 2 ετών γύπα να ανακτήσει τις δυνάμεις του και να ξαναπετάξει ξανά μία μέρα στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς αβέβαιο.

Το ΕΚΠΑΖ αναφέρει επίσης, ότι αν και τα αιολικά πάρκα ανήκουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες παράγουν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια και καθυστερούν την αλλαγή του κλίματος (...?????....), είναι σημαντικό ότι οι αρνητικές επιπτώσεις από την εγκατάσταση και τη λειτουργία των ανεμογεννητριών σε άλλους ζώντες οργανισμούς όπως είναι τα πουλιά, νυχτερίδες κ.α. που ζουν ή μεταναστεύουν, μέσω της συγκεκριμένης περιοχής πρέπει να εκτιμούνται σοβαρά πριν την εγκατάσταση. "Αυτή είναι μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη διατήρηση της βιοπικιλότητας, που δυστυχώς, δεν απολαμβάνει την απαραίτητη προσοχή στην Ελλάδα".

Η περιοχή του Λέντα βρίσκεται κοντά στο τόπο NATURA 2000 και παράλληλα είναι μία από τις κύριες οδούς μετανάστευσης των πτηνών στην Ελλάδα. Έχουν αναφερθεί 5 περιπτώσεις γυπών που έχουν σκοτωθεί από ανεμογεννήτριες στο νησί της Κρήτης πρόσφατα. Φανταστείτε τον αριθμό των πτηνών πoυ τραυματίστηκαν και σκοτώθηκαν απαρατήρητα.....

Γιατί τα πουλιά προσελκύονται γύρω από τα αιολικά πάρκα και θανατώνονται

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο αυτού του σπάνιου video είναι ότι δείχνει γιατί η σύγκρουση συνέβη. Τα πτηνά συχνά επωφελούνται από ένα ατμοσφαιρικό φαινόμενο που είναι τα θερμικά ρεύματα αέρα. Τα ρεύματα αυτά είναι ουσιαστικά updrafts του θερμού αέρα που υψώνονται από το έδαφος στον ουρανό. Φέρουν ελικοειδή κυκλική διαδρομή και εντός αυτών των στηλών της αύξησης του αέρα, τα πουλιά είναι σε θέση να κάνουν "βόλτα" στα ρεύματα αέρα και να αναρριχηθούν σε υψηλότερα υψόμετρα, ενώ δαπανούν ταυτόχρονα πολύ λίγη ενέργεια κατά την όλη διαδικασία. Μοναχικά πουλιά, όπως οι γύπες, οι αετοί και τα γεράκια συχνά για να επωφεληθούν από τα θερμικά ρεύματα αέρος, παρατείνουν τη διάρκεια της πτήσης τους, προς αναζήτηση τροφής. Κοινωνικά πουλιά που πετούν σε μεγάλα σμήνη επίσης χρησιμοποιούν τα θερμικά ρεύματα αέρα για κερδίσουν υψόμετρο και να επεκτείνουν το φάσμα τους κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης.

Τα θερμικά ρεύματα αέρα, δημιουργούνται από την άνιση θέρμανση της επιφάνειας της Γης από την ηλιακή ακτινοβολία. Ο ήλιος θερμαίνει το έδαφος, το οποίο με τη σειρά του θερμαίνει τον αέρα ακριβώς από πάνω. Σκοτεινές περιοχές γης, βραχώδη επιφάνειες, αστικές περιοχές και δρόμοι, είναι καλές πηγές θερμικών αέριων ρευμάτων. Τώρα στην Ελλάδα, όπου οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται αποκλειστικά στις κορυφογραμμές βουνών, μεγάλες εκτάσεις του εδάφους και των πετρωμάτων είναι εκτεθειμένες λόγω της εκκαθάρισης των οδών πρόσβασης και των χώρων των ανεμογεννητριών και καλύπτονται με χαλίκι και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και με άσφαλτο. Ως εκ τούτου, θερμικά ρεύματα αέρα είναι πολύ πιθανό να αναπτυχθούν γύρω από τις ανεμογεννήτριες, προσελκύοντας όλο και περισσότερα πτηνά......

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων στη ιστοσελίδα: ekpazp.gr


Διαβάστε σχετικά:

Αλήθειες και ψέματα για την Αιολική Ενέργεια
153 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ: ΟΛΕΣ ΔΥΤΙΚΑ...

Στ’ Μπουφ’ του β’νάρ’… (Το πέρασμα της Ποταμιάς 14)

Όλη η τεράστια λεκάνη της Ποταμιάς, η οποία διαρρέεται από τα παραπόταμά της, ανοίγεται προς τον κόλπο της Καλλονής, έχοντας σαν «τείχος» στα δυτικά τους ορεινούς όγκους του Κουρατσώνα και του Άι-Λια (Λίβανος). Επάνω από το Μοναστηρέλλι περνά ο δρόμος από την Ανεμώτια προς τον Λίβανο. Μια από τις ανατολικές κορυφές του Κουρατσώνα, τα Λεπρίνια, δεσπόζουν επάνω από τη λεκάνη της Ποταμιάς.
Κάτω από αυτόν το δρόμο, επάνω από το Μετόχι, προβάλλει στο χάος σαν πέτρινη γροθιά, ένα ύψωμα με απόκρημνα βράχια στις τρεις του πλευρές. Είναι του «Μπούφου το βουνάρι» (Μπουφ’ του β’νάρ’). Από εδώ ελέγχεται όλο το πέρασμα της Ποταμιάς.

Ένας αυχένας, «στολισμένος» με ένα παλιό πέτρινο ντάμι και ένα μεγάλο αλώνι, το ενώνει με τον δρόμο. Στο υπερυψωμένο άκρο του ξεχωρίζει θεμέλιο ορθογωνίου κτίσματος και ένα γύρω όστρακα από τεφρά και μελαμβαφή λεσβιακά αγγεία, καθώς και κεραμίδια στέγης. Στον αυχένα υπάρχει τείχος στην βάση της σύγχρονης «χώρισης» των κτημάτων.
Προφανώς εδώ υπήρχε αρχαίο οχυρό (βίγλα). Εξάλλου, δίπλα στον δρόμο, απλώνεται στην ομαλή πλαγιά του βουνού μια αρχαία εγκατάσταση. Θεμέλια, λαξευμένοι λίθοι, όρθιοι παραστάτες, κομμάτια πιθαριών και κεραμίδων, γεμίζουν τον τόπο. Άγραφη κεραμική παντού και ανάμεσά της όστρακα από τεφρά αγγεία. Η θέση ονομάζεται όπως και η κορυφή: Λεπρίνια.

Λίγο πιο πέρα μια πηγή αρδεύει ένα περιβολάκι, κάτω από του Καζάνζη τον πλάτανο. Στο βάθος κάτω διακρίνεται το εξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, στις δε κορυφές των λιόφυτων λόφων στέκονται υπέροχα μικρά συγκροτήματα από αγροτικές εγκαταστάσεις.


Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

http://anemotia-lesvou.blogspot.com

Κυπαρίσσια αχρονολόγητα… (Το Πέρασμα της Ποταμιάς 13)

Επιστρέφοντας στη συμβολή των δύο κύριων ρεμάτων της Ποταμιάς, αρχίζουμε να ανηφορίζουμε τον άλλο δρόμο που οδηγεί και αυτός στην Ανεμώτια. Παντού ελιές και βαθιές ρεματιές των ρεμάτων που έρχονται από τις νότιες πλαγιές του Κουρατσώνα.
Στο μέσον της διαδρομής, χαμηλά αριστερά διακρίνεται το «Μοναστηρέλλι». Βρίσκεται ανάμεσα σε δυο ρεματιές του παραπόταμου που βγάζει στο ρέμα της Καλής Λαγκάδας. Χωματόδρομος οδηγεί σ’ αυτό, που το σημαδεύει από μακριά το τεράστιο κυπαρίσσι της αυλής του. Έξω από τον αυλόγυρο στέκεται ένας μεγάλος πλάτανος.

Το Μετόχι των Εισοδίων της Θεοτόκου έχει ανακαινιστεί. Εδώ βρισκόταν η μονόκλιτη εκκλησιά, πλακόστρωτη, με το ξυλόγλυπτο βημόθυρο και το ζωγραφισμένο τέμπλο. Σαν συνέχειά της στα δυτικά ήταν ο νάρθηκας και τα κελιά με τα ξύλινα υποστυλώματα. Το κυπαρίσσι στο κέντρο, η βρύση δίπλα στην αυλόπορτα και ο μικρός φούρνος στη νότια πλευρά ήταν όλο το μοναστήρι με τις δύο καλόγριες.
Τώρα ανακαινίστηκε το παλιό, κτίστηκαν κελιά σ’ όλη τη νότια πλευρά και προστέθηκαν δύο παρεκκλήσια. Ο Γιάννης Μουτζούρης («Μοναχισμός στη Λέσβο») αναφέρει επιγραφή ανακαίνισης του 1758 στο υπέρθυρο (δεν την είδα) και διάφορες εγγραφές του μετοχιού μέσα στο 18ο αι..

Πριν περάσουμε τη ρεματιά προς το μετόχι, ο λιόφυτος λοφίσκος επάνω από το δρόμο στεφανώνεται από ένα χαρακτηριστικό βράχο με λαξευμένους ογκόλιθους γύρω του, που δίνουν την εντύπωση συγκροτήματος «Dolmen», αυτές τις «ταφικές» κατασκευές που βρήκα και έχω ανακοινώσει σε άλλα μέρη του νησιού. Πραγματικά αυτό το κομμάτι της «αρχαιολογίας» του νησιού παραμένει αχρονολόγητο και χωρίς περαιτέρω έρευνα.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)