Προσοχή στους Σωτήρες !

Λάβαμε χθες στο mail μας, το παρακάτω κείμενο από ένα συγχωριανό μας με την παράκληση να δημοσιευθεί μαζί με το σχετικό βίντεο και την φωτογραφία. Αν και επιθυμούμε την επώνυμη τοποθέτηση, παρόλα αυτά σας το παραθέτουμε.

 

Προσοχή στους Σωτήρες !

Μπήκαμε ήδη σε προεκλογική τροχιά. Και αν αναρωτιέστε αν είναι τυχαίο που αυτοί που σας θυμούνται στα ξαφνικά πυκνώνουν τώρα τελευταία, δεν είναι γιατί σας επιθύμησαν ή σας εκτιμούν αλλά διότι οι εκλογές γαρ εγγύς !

 

Ο Δήμος Λέσβου βεβαιώθηκε πλέον ότι ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" δεν είναι λειτουργικός

Αντιγράφουμε από τον "Δημοκράτη" : "Τη διενέργεια δημοψηφίσματος το Νοέμβριο για το θέμα του Καλλικράτη, ανακοίνωσε και επισήμως χθες ο Δήμαρχος Λέσβου Δημήτρης Βουνάτσος σε συνέντευξη τύπου." και προσθέτουμε... μια που πλησιάζουν οι εκλογές...

Ο κ. Δήμαρχος δήλωσε ότι (σε παρέθενση σχόλιά μας): «Μέχρι πρόσφατα έτρεφα ελπίδες ότι οι υποσχέσεις των κομμάτων (;) και της κυβέρνησης (;) που είχαν δοθεί ενόψει των περσινών εκλογικών αναμετρήσεων, θα υλοποιούντο και έτσι ο τεράστιος και αδιοίκητος Δήμος Λέσβου θα χωριζόταν σε περισσότερους Δήμους.". Έτσι λοιπόν "βεβαιώθηκα πλέον ότι θα πρέπει να υλοποιήσουμε την προεκλογική μας δέσμευση, που είναι η διενέργεια δημοψηφίσματος, ως έσχατο μέσο και μοχλό πίεσης προς την κυβέρνηση". Επίσης τόνισε "για όλη αυτή την ιστορία θα χρειαστούν χρήματα και οργάνωση και φυσικά συμπαράταξη όλων των πολιτών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μου, το «ΝΑΙ», υπέρ του να χωριστεί ο Δήμος Λέσβου σε μικρότερους, θα λάβει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, τουλάχιστον 99%, ενώ το «όχι» θα περιοριστεί σε λίγες ψήφους.".   Αφήνουμε στην άκρη τυχόν προεκλογικές σκοπιμότητες που μπορεί (;) να κρύβονται ενόψει των δημοτικών εκλογών που έρχονται σε ένα χρόνο καθώς επίσης και την "αργοπορία" στο να κατανοήσει η καλοπροαίρετη δημοτική αρχή τις δυσλειτουργίες και τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ο "Καλλικράτης".   Απλώς παραθέτουμε ένα κείμενο το οποίο είχαμε αναρτήσει στις 16 Ιουνίου 2010 (πατήστε στον σύνδεσμο που ακολουθεί για να το διαβάσετε):   Το “Καλλι-ΚΡΑΤΟΣ”

Η αλληλεγγύη μας χτυπάει την πόρτα...

Αναδημοσίευση από το "Ράδιο Καλλονή" (www.radiokalloni.gr)

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό χωριό τριακοσίων περίπου μόνιμων κατοίκων. Η ζωή του ενός έχει αντίκτυπο στην ζωή του άλλου ακόμα και αν πολλές φορές κάνουμε ότι δεν το καταλαβαίνουμε ή προσπαθούμε να μην δείξουμε ότι επηρεαζόμαστε. Κάθε τόσο μεμονωμένα οι κάτοικοι καλούνται εκβιαστικά να πληρώσουν χαράτσια εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης για την οποία δεν ευθύνονται, πολλά από αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί καλυτερεύοντας την ζωή τους, αν υπήρχε κοινός συντονισμός, μια κοινή προσπάθεια που θα εξέφραζε τα αντικειμενικά συμφέροντα αυτών που θίγονται.

Είναι πολύ απλό, μα συνάμα είναι και πολύ δύσκολο να βρεθούμε όλοι μαζί σε ένα χώρο και να πάρουμε τέτοιες αποφάσεις που μας αφοράνε όλους. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι και ακατόρθωτο.

Τις τελευταίες μέρες, με πρωτοβουλία του Αγροτικού Συλλόγου και με αφορμή την ανησυχία των κατοίκων της Ανεμώτιας για τα απανωτά άδικα χαράτσια που τους κατακλύζουν, γίνονται συντονισμένες ενέργειες για κοινό κάλεσμα από όλους τους μαζικούς φορείς του χωριού μας σε μια πλατιά ανοιχτή συζήτηση-πρόταση για τους τρόπους πληρωμής του λογαριασμού της ΔΕΗ χωρίς το χαράτσι σε μια καθορισμένη ημερομηνία, όπως έχει ξεκινήσει και αναπτύσσεται σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας με πρωτοβουλία πολιτών μέσα από την οργανωμένη δράση αντιπροσωπευτικών φορέων. Στο νησί μας σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται Λαϊκές Επιτροπές χωριών, σωματεία και σύλλογοι κάτω από τον κοινό συντονισμό του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου.

Οι Λαϊκές Συνελεύσεις με αφορμή την άρνηση πληρωμής των χαρατσιών μπορούν να καθιερωθούν και να γίνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με τις αποφάσεις και την θέληση των κατοίκων που τις συγκροτούν. Μπορούν να αναδείξουν προβλήματα που ταλαιπωρούν τους δημότες να ανοίξουν διάλογο σε αυτά, να εναποθέσουν στην κρίση του καθενός την σημασία ή την αξία τους και να πιέσουν για λύσεις προς όφελος τους που για να υλοποιηθούν πρέπει να υπάρχει μαζική συμμετοχή και δράση.

Λίγη ή και καθόλου σημασία έχει η ονομασία που θα τους δώσουμε. Για παράδειγμα μπορεί να τις αποκαλέσουμε «Λαϊκές Συνελεύσεις», «Γενικές Συνελεύσεις», «Συντονιστικό κατοίκων» κ.ο.κ. Το ουσιαστικό είναι σε πρώτο βαθμό να πειστεί κάθε κάτοικος για την χρησιμότητα και την ύπαρξη τους, να παραβρεθεί σε αυτές, να εκφράσει αβίαστα την γνώμη, την άποψη και τις προτάσεις του αν έχει και σε δεύτερο βαθμό να αγωνιστεί συντονισμένα με άλλους φορείς που έχουν τους ίδιους στόχους και σκοπούς.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να μην επιχειρηθεί κατάχρηση της ιδιότητας του «δημόσιου φορέα» από κανέναν ομιλητή στο χρόνο που θα του «δοθεί ο λόγος», κατά συνέπεια κάθε ομιλητής πρέπει να είναι ισότιμος ως προς τον χρόνο. Ο χρόνος θα πρέπει να καταμεριστεί ισάξια για όλους με βάση τον αριθμό των ομιλητών και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα προς συζήτηση θέματα.

Από την όποια Επιτροπή μπορεί να προκύψει, πρέπει να επιχειρηθεί να συμμετέχουν όλο και περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι για να έχει όσο το δυνατό μεγαλύτερη και καλύτερη αντιπροσώπευση. Να μην διστάσει, να διαδώσει αλλά και να δεσμευτεί να εφαρμόσει τις αποφάσεις ή τα ψηφίσματα της Συνέλευσης. Να συγκροτειθεί και να παραμείνει για να αντιμετωπίσει τα όποια προβλήματα υπάρχουν ή προκύπτουν.

Ίσως όλη αυτή η κίνηση να γίνεται κάπως βιαστικά και αντιμετωπίζουμε ορισμένα οργανωτικά λάθη, όταν έχουμε όμως να κάνουμε με ζητήματα όπως διακοπή στην παροχή ρεύματος σε συγχωριανούς μας, αδυναμία πληρωμής διάφορων χαρατσιών δεν πρέπει να μετατοπίζουμε το πεδίο της δράσης μας στο μακρινό μέλλον πρέπει όλοι να δείξουμε τώρα αλληλεγγύη, να συντονιστούμε όσο ποιο άμεσα γίνεται. Αυτό που έχει σημασία είναι να παλέψουμε, να κάνουμε την αρχή ακόμα κι αν είμαστε λίγοι…

του Σταύρου Μαντατή

Γενικού Γραμματέα του Αγροτικού Συλλόγου Ανεμώτιας (www.asanemotias.wordpress.com) 

Προσοχή στις απομιμήσεις...

Αφού πλέoν η συζήτηση για το μέλλον του χωριού μας έχει φουντώσει για τα καλά, με αποκορύφωμα ασφαλώς την εκδήλωση-συνάντηση στις 8 Μάη για την «Ανεμώτια του Χθες του Σήμερα και του Αύριο» δράττομαι της ευκαιρίας ως μόνιμος κάτοικος να προεκτείνω κι άλλο αυτό το διάλογο.

Όλο αυτό το διάστημα είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε αρκετές απόψεις - ιδέες όσο ποτέ άλλοτε, πράγμα που φανερώνει αφενός πως το ενδιαφέρον για το τόπο μας αναθερμάνθηκε και αφετέρου πως η Επιτροπή Δημοτών Ανεμώτιας πέτυχε το στόχο της που ήταν η κινητοποίηση του κόσμου και η στροφή του στα ουσιώδες πράγματα που μας αφορούν όλους.

Επειδή όμως στη ζωή και στη περίπτωση μας δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» άνθρωποι που θέλουνε το «καλό του χωριού» ή το «κακό του» αλλά πολιτικά συνειδητά ή ασυνείδητα άτομα, ας κοιτάξουμε καλύτερα τι κρύβεται πίσω από λέξεις που “παίζουν πολύ τελευταία” όπως ο «εθελοντισμός».

Ο εθελοντισμός που προβάλλεται πάρα πολύ τελευταία, στην ουσία αποσκοπεί στο να βρει στο πρόσωπο των δημοτών εκείνους που στα δύσκολα θα ξελασπώσουν το αποτυχημένο μοντέλο τοπικής διοίκησης. Το πρόβλημα με τα σκουπίδια είναι γνωστό σε όλο το νησί, το άγνωστο φαίνεται πως είναι για τους “διοικούντες” ο τρόπος που θα επιλυθεί και μας καλούν να το λύσουμε εμείς μέσα από φιέστες «εθελοντισμού».

Εμάς που μας χρέωσαν με ακόμα πιο ακριβά δημοτικά τέλη, εμάς που μας ζήτησαν προεκλογικά ψήφο εμπιστοσύνης και τώρα ανακαλύπτουν «αδιέξοδα».

Μα καλά, σκέφτεστε πως εμείς δε θέλουμε να είναι καθαρό το χωριό μας; Αλλά γιατί να "λύσουμε" αυτό το πρόβλημα όταν πληρώνουμε (και με το παραπάνω) για να είναι καθαροί οι δρόμοι και όταν υπάρχουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι; Σε λίγο θα μας ζητήσουν, «εθελοντικά», πάντα, να αλλάζουμε το φώτα στις κολώνες ηλεκτροδότησης, να συντηρούμε κτήρια και δρόμους, να επισκευάζουμε το δίκτυο ύδρευσης και άρδευσης.

Υπάρχει «εθελοντισμός» και εθελοντισμός μη ξεγελιέστε, είναι διαφορετικό πράγμα να καθαρίζω το χαντάκι του αγροτικού δρόμου όταν βρέχει και υπάρχει κίνδυνος να χαλάσει και διαφορετικό να μαζεύω λεφτά για να τον συντηρήσω. Είναι άλλο πράγμα να βοηθάω στο να φτιαχτούν οι γραμμές του γηπέδου επειδή παίζει ο Ατρόμητος και είναι άλλο πράγμα να πληρώνω από τη τσέπη μου το γιατρό που πρέπει να παραβρίσκεται στον αγώνα.

Όπως καταλαβαίνετε, η αξιολόγηση είναι σημαντική στη προτεραιότητα που δίνουμε. Αυτό που είναι παράλογο είναι να βάζουμε στη πρώτη σειρά αιτήματα δευτερεύοντα για τους κατοίκους της Ανεμώτιας όταν δεν έχουμε καν περιφερειακό δρόμο όταν όλοι οι αγροτικοί δρόμοι είναι δυσπρόσιτοι ακόμα και σε 4χ4.

Πρόσφατα οι αγρότες του χωριού μας ξεκίνησαν να μαζεύουν υπογραφές διαμαρτυρόμενοι για τη παρακράτηση του ΕΛΓΑ που χωρίς την συγκατάθεση τους αφαιρεί ακόμα και από τις καταθέσεις στη τράπεζα μεγάλα χρηματικά ποσά και μάλιστα το κάνει χωρίς δέσμευση για την ασφαλιστική κάλυψη, σε περίπτωση ζημιάς της παραγωγής ή του αγροτικού κεφαλαίου. Να λοιπόν μια χρήσιμη βοήθεια προς τους συγχωριανούς μας βοήθεια που μπορεί να πάρει και διαστάσεις ενάντια στην ερήμωση της υπαίθρου.

Το ουσιαστικό για το χωριό είναι να στηριχτούν τέτοιες προσπάθειες που δίνουν προοπτικές όπως: των αγροτών (που αποτελούν τον ενεργότερο πληθυσμό αυτή τη στιγμή) και του αθλητικού συλλόγου (του Ατρόμητου που έχει «τραβήξει» τη προσοχή των νεολαίων).

Ο κόσμος πρέπει να βγει δυναμικά στο προσκήνιο και να απαιτήσει μέσα από συλλόγους, σωματεία και επιτροπές αγώνα επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων που τον αφορούν. Οι καιροί δεν απαιτούν εφησυχασμό αλλά ξεσηκωμό, απαιτούν συμμετοχή σε οργανωμένες μορφές δράσης που αμφισβητούν τη κυρίαρχη ιδεολογία της παρακμής και τη πολιτική της υποταγής.

Σταύρος Μαντατής

Να κλωτσήσουμε τη μπάλα όχι τη ζωή

Το τελευταίο διάστημα η προσοχή του φίλαθλου κόσμου έχει ξανά στραφεί στο παρακμιακό από κάθε άποψη ποδόσφαιρο της ΕΠΟ και του ΟΠΑΠ και ειδικότερα σε υποθέσεις «ύποπτων» αγώνων και ντόπινγκ, «εξυγίανσης» μεγάλων αθλητικών εταιριών και βίας (εντός και εκτός γηπέδων). Πρωταγωνιστές είναι πάντα οι «εύρωστοι» μεγαλοεπιχειρηματίες, οι εταιρίες στοιχήματος και φυσικά οι μόνιμα χαμένοι οι αθλητές και οι φίλαθλοι που στο όνομα ενός ξεπεσμένου-εμπορευματοποιημένου αθλήματος αναμιγνύονται.

Το 1979 με το νόμο 879 το ποδόσφαιρο παραδόθηκε στους επιχειρηματίες και έτσι εγκαινιάστηκε η εποχή της παράγκας, αυτή που ονομάζουμε επίσημα επαγγελματικό αθλητισμό, από τότε μέχρι και σήμερα οι επιχειρηματίες «τίμησαν» αυτή τη συμφωνία και το ποδόσφαιρο συνεχώς γίνεται θύμα της αντιμετώπισης του ως προϊόν, γίνεται δέκτης εξαγγελιών χωρίς αντίκρισμα, κρυφών συμφωνιών μεταξύ «σωτήρων» των ομάδων.

Στον αντίποδα, βρίσκεται ο ερασιτεχνικός αθλητισμός. Ο αθλητισμός που γνωρίσαμε από πιτσιρίκια στην αλάνα, στο σχολείο, στην ομάδα της γειτονιάς ή του χωριού. Εκεί που μάθαμε να κλωτσάμε τη μπάλα, που μάθαμε πως είναι όταν αγωνίζεσαι για να κατακτήσεις τη νίκη. Δυστυχώς όμως, η πολιτεία φροντίζει να απαξιώσει συνειδητά και αυτή τη πλευρά του αθλητισμού. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα μη πληρωμής των ερασιτεχνικών ομάδων της Λέσβου εδώ 4 χρόνια και της άρνησης πληρωμής των γιατρών που θα έπρεπε να παραβρίσκονται στο γήπεδο (πολλές ομάδες προσπαθούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα συνεργαζόμενοι με τους αγροτικούς γιατρούς).

Είναι απαραίτητο στο χωριό μας όπως σε όλα τα χωριά του νησιού να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και τα κίνητρα για να ασχοληθεί κάποιος με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι «πολυτέλεια» ένα σύγχρονο γήπεδο (με παροχή ρεύματος και νερού, χλοοτάπητα, εξέδρες και ανάπλαση του περιβάλλοντα χώρου) είναι δικαίωμα μας να τα έχουμε αυτά και αν μπορούμε ακόμα περισσότερα.

Το γήπεδο 5Χ5 είναι μια πάγια επιδίωξη των νέων του χωριού. Σχετικά, υπάρχουν και υπογραφές από τη Επιτροπή Δημοτών Ανεμώτιας. Πραγματικά είναι ένα έργο που θα δώσει πνοή επειδή θα κρατήσει πολλούς νέους στο χωριό κυρίως το καλοκαίρι που αναγκάζονται να ξενιτευτούν για να παίξουν μπάλα. Οι τοπικοί «άρχοντες» αλλά και όλοι οι συγχωριανοί μας που κατέχουν θέσεις στους ΟΤΑ, σε συλλόγους πρέπει να απαιτήσουν να γίνει στο χωριό μας.

Για αυτό και εμείς που πιστεύουμε στον αγνό αθλητισμό, τον απαλλαγμένο από την επιχειρηματική δραστηριότητα, το τζόγο, παίρνουμε τη σκυτάλη από τις εκατοντάδες εκδηλώσεις που γίνονται σε όλη τη χώρα διοργανώνουμε αυτό το καλοκαίρι τουρνουά ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στην Ανεμώτια με τη ελεύθερη συμμετοχή ερασιτεχνικών και σωματειακών ομάδων Ελάτε να δώσουμε μήνυμα.

Ο αθλητισμός αποτελεί δικαίωμα του λαού και της νεολαίας και θα πρέπει να εξασφαλίζεται δωρεάν για όλους Προϋπόθεση για αυτό είναι ο λαός και οι φορείς που πραγματικά αγαπούν το ποδόσφαιρο να έχουν το πρώτο και τελευταίο λόγο στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Σταύρος Μαντατής

πηγή: atromitos-anemwtias.blogspot.com

Το “Καλλι-ΚΡΑΤΟΣ”

Νόμο του κράτους (;) αποτελεί πλέον ο πολυσυζητημένος Καλλικράτης. Πολλές απόψεις ακούστηκαν και στον τόπο μας πριν αλλά και μετά την ψήφιση του.
Εκτός από τις γνωστές τοπικού χαρακτήρα διαφωνίες θεωρώ ότι τίποτα παραπάνω δεν προσθέσαμε. Φάγαμε σχεδόν έξι μήνες, ίσως και παραπάνω, για να συζητάμε τι όνομα πρέπει να πάρει ο κάθε δήμος, ποιος έχει την μεγαλύτερη ιστορία και ποιος θα συνενωθεί με ποιον. Όλα αυτά βέβαια με βάση το σχέδιο που είχε εκπονηθεί για τρεις δήμους σε όλο το νησί μας και το οποίο… έλυνε όλα τα προβλήματα. Όλα μα όλα τα είχαμε λυμένα !!! και τα απομακρυσμένα χωριά θα «εξυπηρετούσε» και καλύτερα θα οργάνωνε την τοπική διοίκηση και…. και…. και ξαφνικά μας ήρθε … νταμπλάς !!!

Ένας δήμος όλο το νησί (Ν. 3852/ΦΕΚ 87 Α). Πάλι καλά να λέμε που δεν γίναμε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου… Αιγαίου !!! Και ξανά μανά κουβέντα και διαμαρτυρία. Επιστολές διαμαρτυρίας στον έναν, επιστολές διαμαρτυρίας στον άλλον, παραιτήσεις σε ένδειξη διαμαρτυρίας (sic !!!), ενστάσεις… της διαμαρτυρίας το κάγκελο.

Παράλληλα βέβαια, κάποιοι ενώ συνεχίζουν να «διαμαρτύρονται» καταθέτουν και την επιθυμία τους να είναι υποψήφιοι στον νέο μεγάλο δήμο ή την περιφέρεια. Τυχαίο; δεν νομίζω !!!

Σε ένα νησί - για όσους από τους κυρίους νομοθέτες δεν το γνωρίζουν - το τρίτο σε μέγεθος (1.629,802 τ. χλμ. και 370 χλμ. περίμετρο), με 72 χωριά και οικισμούς και με 90.643 κάτοικους (σύμφωνα με την απογραφή της 18/03/2001) αποφασίστηκε, γιατί έτσι αποφάσισαν οι "ειδικοί", να γίνει ένας δήμος. Ενώ σε άλλες περιοχές της Ελλάδας με λιγότερο πληθυσμό, χωρίς την ύπαρξη ορεινών περιοχών γίνονται δύο και τρεις δήμοι.

Και για να εξηγούμαι. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει πόσο μεγάλος θα είναι ο δήμος και που θα ανήκει το χωριό μου. Δεν με ενδιαφέρει ακόμα ακόμα και αν ανήκει στον Δήμο Αττικής!

Με ενδιαφέρει να έχει δημοτικό γραφείο και υπάλληλους του Δήμου στο χωριό μου, να μπορεί ο κάθε κάτοικος του χωριού να διεκπεραιώσει όλες τις υποθέσεις του χωρίς να χρειασθεί να οργανώσει ταξίδι στην έδρα του Δήμου.

Με ενδιαφέρει να έχει αγροτικό γιατρό, καθαρούς και φτιαγμένους δρόμους, καθημερινή τακτική σύνδεση με τα γύρω χωριά και την έδρα του δήμου (ναι για τα ΚΤΕΛ μιλάω), να γίνονται έργα υποδομής και ανάδειξης του χωριού, με αποφάσεις που θα παίρνουν αυτοί που ζούνε στα χωριά και όχι κάποιοι 60 χιλιόμετρα μακριά. Να επισκέπτονται το χωριό μου οι "προύχοντες" και να ρωτάνε για τα προβλήματα των κατοίκων του συνέχεια και όχι μια στη τετραετία.

Με ενδιαφέρει να υπάρχουν όλοι εκείνοι οι παράγοντες (εργασία, ψυχαγωγία, πολιτισμός κλπ.) που συντελούν στο να παραμείνουν οι νέοι, κυρίως, στο τόπο τους αλλά συγχρόνως να αποτελεί και αφορμή να εγκαταλείψουν τα αστικά κέντρα οι ετεροδημότες.
Πολύ φοβάμαι ότι τα δημοτικά τέλη δεν θα παραμείνουν τα ίδια και πιθανόν να υπάρξει και νέα μορφή δημοτικών τελών-φόρων. Tα σχολεία θα εξαρτώνται από τα οικονομικά του κάθε δήμου όπως και τα Κέντρα Υγείας; Αυτό το «η ενίσχυση της αποδοτικότητας των τοπικών εσόδων αναμένεται να δημιουργήσει αφ' ενός μεν περισσότερα έσοδα στους ΟΤΑ, αφ' ετέρου δε, μεγαλύτερη ευελιξία και σταθερότητα στα αντίστοιχα μακροοικονομικά μεγέθη» με ανησυχεί...όπως επίσης και ο τρόπος εκλογής των αντιπροσώπων που δεν μου φαίνεται και τόσο... δημοκρατικός.

Με ενδιαφέρει το νησί μου να έχει γρήγορη, τακτική και φθηνή ακτοπλοϊκή και αεροπορική σύνδεση με Πειραιά, Θεσσαλονίκη και με όλα τα άλλα νησιά. Όπως γνωρίζετε, το κόστος για τους μόνιμους κατοίκους του νησιού προκειμένου να ταξιδέψουν, όχι για αναψυχή αλλά για δουλειές, στην Αθήνα είναι υπέρογκο.

Επίσης, για να πάει και να έρθει από το νησί μια οικογένεια με το αυτοκίνητό της χρειάζεται τουλάχιστον 400 ΕΥΡΩ εισιτήρια και δώδεκα ώρες τουλάχιστον (για το έτος 2010 μιλάμε). Αν όσοι καταγόμαστε από εκεί το «αντέχουμε» σίγουρα εκείνος που δεν έχει σπίτι στο νησί και θα χρειασθεί να μείνει σε ενοικιαζόμενα θα το σκεφτεί να έρθει (εγώ στη θέση του δεν θα το σκεφτόμουν καθόλου, θα πήγαινα στην Τουρκία που είναι πιο φθηνά). Με ενδιαφέρει λοιπόν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα στηρίξουν τον τουρισμό.

Με ενδιαφέρει να είναι το δημόσιο Βοστάνειο Νοσοκομείο εξολοκλήρου εξοπλισμένο και όχι να λείπει το ένα ή το άλλο ιατρικό μηχάνημα ή/και προσωπικό. Το ίδιο θεωρώ ότι πρέπει να ισχύει αναλογικά και για τα Κέντρα Υγείας πάνω σε όλο το νησί και όχι να έχει για παράδειγμα το Κέντρο Υγείας της Άντισσας ένα οδηγό ασθενοφόρου και να τον ζητάνε και αυτόν στην Καλλονή για να καλυφθούν τα κενά.

Με ενδιαφέρει να υπάρχει Πυροσβεστική στελεχωμένη με τον αναγκαίο αριθμό πυροσβεστών και με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό (αυτοκίνητα, πυροσβεστικά αεροπλάνα κ.λπ.) προκειμένου να μπορεί να επέμβει όταν χρειασθεί.

Με ενδιαφέρει το μέλλον του νησιού και με ανησυχούν τα «μαύρα» δημογραφικά μαντάτα του. Πρόσφατα, με δημοσίευμά του ο κ. Βασίλης Ψαριανός (εφημερίδα «Εμπρός») μας πληροφορεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, «ο πληθυσμός του Βόρειου Αιγαίου χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα δυσμενείς τιμές των δεικτών γήρανσης και εξάρτησης (…). Οι τιμές εξάλλου των δεικτών αντικατάστασης, αποδεικνύουν ότι αναμένεται περαιτέρω γήρανση του πληθυσμού της περιφέρειας Β. Αιγαίου».

Ειδικότερα οι παραπάνω δείκτες έχουν ως εξής:
ο Δείκτης γήρανσης (ο λόγος των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω προς τα άτομα ηλικίας 0-14 ετών) για το Βόρειο Αιγαίο είναι 223,7,
ο Δείκτης εξάρτησης (ο λόγος του αθροίσματος ατόμων ηλικίας 0-14 ετών και 65 ετών και άνω, δηλαδή των μη παραγωγικών ηλικιών, προς τα άτομα των παραγωγικών ηλικιών 15-65 ετών) για το Βόρειο Αιγαίο αγγίζει το 56,3 (ξεπερνά το μέσο του παραγωγικού πληθυσμού),
ο Δείκτης αντικατάστασης (ο λόγος των ατόμων ηλικίας 15-24 ετών προς τα άτομα ηλικίας 55-64 ετών, που εκφράζει την εναλλαγή μεταξύ των ηλικιών, αυτών που ετοιμάζονται να εισέλθουν στην παραγωγική διαδικασία και εκείνων που αναμένεται να εξέλθουν από την παραγωγική διαδικασία) για το Βόρειο Αιγαίο είναι 88,7% (κάτω από τη μονάδα).

Στο Β. Αιγαίο, ο πληθυσμός στο διάστημα 1961-2001, μειώθηκε κατά 19%, ενώ αντίστοιχα στο Νότιο Αιγαίο αυξήθηκε κατά 33,9%. (περισσότερα για αυτή την μελέτη μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Ίσως κάποιοι να πουν: τουλάχιστον για τα τελευταία που ζητάς υπεύθυνη είναι η εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση και όχι η τοπική αυτοδιοίκηση (τοπική κυβέρνηση πλέον). Συμφωνώ και εγώ μαζί σας αλλά τονίζω ότι θέλω την τοπική αυτοδιοίκηση να απαιτεί, με οποιοδήποτε τρόπο, να γίνουν αυτά και όχι απλώς να τα συζητά και να αναγνωρίζει την αναγκαιότητά τους...

Με τον πρόγονο του Καλλικράτη, τον Καποδίστρια (!) προκοπή νομίζω ότι δεν είδαμε και μιλάω τουλάχιστον για τα μικρά χωριά όπως και το δικό μου. Τώρα με έναν πιο συγκεντρωμένο δήμο πιστεύετε ότι θα δούμε; Ας το ευχηθούμε γιατί εδώ που τα λέμε μόνο για ευχές και για εξορκισμό του κακού είμαστε...

Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι θα συνεχίσω να θυμάμαι τον Καλλικράτη ως τον περίφημο αρχιτέκτονα του δεύτερου μισού του 5ου π.Χ. αι. στην αρχαία Ελλάδα. Ο οποίος συνετέλεσε, σύμφωνα με τον Πλούταρχο (αναγκαία σημείωση και πάλι αποκλειστικά για τους νομοθέτες: με το όνομα Πλούταρχος δεν εννοώ τον τραγουδιστή αλλά τον αρχαίο ιστορικό) τουλάχιστον σε τέσσερα μεγάλα έργα της εποχής του: Στα Μακρά Τείχη της πόλης (460 – 450 π.Χ.), στην επιδιόρθωση τμήματος των περιφερειακών τειχών των Αθηνών, στην ανοικοδόμηση ναού, αφιερωμένου στην Άπτερο Νίκη στην Ακρόπολη, το 448 π.Χ. και τέλος, μαζί με τον Ικτίνο στην ανέγερση του Παρθενώνα.

Εσείς; Ποιους “Καλλικράτες” προτιμάτε;

Μ.Γ.

Προς ενημέρωσή σας (πατήστε στους συνδέσμους που ακολουθούν):
1.“Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης” (Ν. 3852/ΦΕΚ 87 Α, 7/6/2010)
2. Οι νομοθέτες: Mε 160 ψήφους υπέρ, ψηφίστηκε επί της αρχής ο «Καλλικράτης».
3. Στοιχεία απογραφής πληθυσμού (18 Μαρτίου 2001).

Η Παναγιά όμως αρνήθηκε… *

Δεκέμβρης 1973, χάραμα, μια σκιά πάνω στο μουλάρι διασχίζει το πυκνό από βλάστηση και σκοτάδι μονοπάτι που οδηγεί στο «μικρό μοναστήρι» - μονή που στέκει αγέρωχα από τα βυζαντινά χρόνια με τη Παναγιά να φυλάει τους κατοίκους της Ανεμότιας και τους καθημερινούς ανθρώπους του χωριού …βοσκούς, αγρότες, να φυλάνε μη σβήσει ποτέ το καντήλι της.

Ο κυρ Παντελής, χωριανός που εργάζεται στο «μεγάλο μοναστήρι», με εντολή του ηγουμένου, έχει σκοπό να πάρει τις βυζαντινές εικόνες της Παναγιάς που αιώνες δεν πείραξαν ούτε οι Τούρκοι, ούτε ο χρόνος ….

Μόνος, μέσα στην ερημιά του χειμωνιάτικου αξημέρωτου πρωινού, βάζει τις εικόνες πάνω στο μουλάρι και παίρνει το δρόμο του γυρισμού για το «μεγάλο μοναστήρι»…Βουή μεγάλη σπάει τη σιωπή, βράχια γκρεμίζονται, η πλαγιά σείεται …Τρέμει, φοβάται, νοιώθει το σημάδι της Παναγιάς, επιταχύνει, τρέχει στο χωριό και ξυπνάει αξημέρωτα το παπά Βαγγέλη, του διηγείται την ιστορία και παραδίδει τις εικόνες. Ένα χωριό ξυπνάει και τρέχει να προσκυνήσει τις εικόνες που για πρώτη φορά έχουν φύγει από το εικονοστάσι που έστεκαν αιώνες και τώρα βρίσκονται στο ναό του χωριού.

Πομπή γυναικών συνοδεύουν τις εικόνες πίσω στη θέση τους και λειτουργούν στη Παναγιά.
Δυο μέρες έχουν περάσει από το γεγονός και να πάλι ο ίδιος άνθρωπος με τις ίδιες εντολές κατευθύνεται στο ίδιο μέρος με τον ίδιο σκοπό ….δε ξεχνά όμως, πάνω απ΄ όλα είναι Ανεμοτίσιος, ενημερώνει το χωριό για τους σκοπούς του ηγουμένου.