ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ

Ένα βίντεο 4:47 λεπτών με φωτογραφίες του όμορφου χωριού μας, "ντυμένο" με τον γνώριμο σκοπό: "Τα Ξύλα". Δημιουργία του Στ. Μαντατή.

Στο "πόδι" οι κάτοικοι της Άντισσας

Το ταμείο του Κέντρου Υγείας Άντισσας αναμένεται ν’ αποκλείσουν σήμερα κάτοικοι της περιοχής, αλλά και των γύρω χωριών, που αντιδρούν στην καθιέρωση του «εισιτηρίου» των πέντε ευρώ. Είναι η δεύτερη φορά που κάτοικοι της περιοχής αντιδρούν για θέμα υγείας, καθώς πριν από ένα χρόνο περίπου είχαν κινητοποιηθεί δυναμικά και για το ενδεχόμενο μετακίνησης οδηγού ασθενοφόρου του Κέντρου Υγείας, στην Καλλονή.

«Ο κόσμος στην περιοχή μας αντιδρά έντονα με το χαράτσι των πέντε ευρώ. Δεν μπορεί να λέμε ότι έχουμε δημόσια υγεία και να πληρώνουμε ακόμη για μια απλή εξέταση. Στην Άντισσα, την Ερεσό, το Σίγρι, ο πληθυσμός είναι γηρασμένος στο μεγαλύτερο ποσοστό του και με μια σύνταξη των 300 ευρώ δεν μπορεί ο ηλικιωμένος να πηγαίνει δυο - τρεις φορές το μήνα στο Κέντρο Υγείας και να πληρώνει και τα πέντε ευρώ κάθε φορά», λέει στο «Ε» ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Άντισσας, κ. Κυριάκος Καραμιχαήλ.

Κάθε Παρασκευή επισκέπτεται το Κέντρο Υγείας ορθοπαιδικός, με αποτέλεσμα η κίνηση τη συγκεκριμένη ημέρα να είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Το ίδιο συμβαίνει όταν επισκέπτονται το Κέντρο Υγείας και άλλες ειδικότητες που δεν υπάρχουν σε μόνιμη βάση εκεί. «Ας φροντίσουν ν’ αναβαθμίσουν πρώτα το σύστημα υγείας, να υπάρχουν γιατροί όλων των ειδικοτήτων για να μη χρειάζεται π.χ. ο κόσμος να πηγαίνει στην Καλλονή ή τη Μυτιλήνη για παιδίατρο που δεν υπάρχει στο Κέντρο Υγείας, και μετά να ζητάνε να πληρώνουμε κιόλας», τονίζει ο ίδιος.
Η κινητοποίηση των κατοίκων σήμερα στο Κέντρο Υγείας Άντισσας θα ξεκινήσει από τις 8:30 το πρωί και θα διαρκέσει μέχρι το μεσημέρι.

της Π. Γιακουμή, εφημ. "Εμπρός"

Δημοτικό Σχολείο και Επιστολή σε Δήμαρχο και Περιφερειάρχη

Δείτε φωτογραφίες του Δημοτικού Σχολείου που ρημάζει και ενημερωθειτε για τις σχετικές δηλώσεις που έγιναν με την ευκαιρία της κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Ανεμότιας: http://anemotia-lesvou.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.html

Διαβάστε την επιστολή που έστειλε η Επιτροπή Δημοτών Ανεμώτιας σε Περιφερειάρχη Β. Αιγαίου και Δήμαρχο Λέσβου: http://anemotia-lesvou.blogspot.com/2011/01/blog-post_28.html

Κι η σπηλιά της Παναγιάς… (Το πέρασμα της Ποταμιάς 15)

Χαμηλά πάλι στο ποτάμι, στο σημείο της συμβολής των δύο κύριων ρεμάτων. Τώρα θα ανηφορίσουμε τον τρίτο δρόμο, που ακολουθεί το ρέμα της Καλής Λαγκάδας, που σχίζει τη βόρεια πλαγιά του Άι-Λια. Το τοπίο γύρω είναι μοναδικό. Πεύκα που κατηφορίζουν, γαντζωμένα σε βράχους ηφαιστειακούς, απόκρημνους ή χαμένα στο βάθος της ρεματιάς. Ανάμεσά τους και κάτι καστανιές. Φθάνουμε σε ένα υψόμετρο και μετά ο δρόμος πηγαίνει ένα γύρω την πλαγιά κάτω από την κορυφή. Οδηγεί στα Παράκοιλα. Αριστερά συναντάμε τη βρύση του Δασαρχείου με τις γούρνες της.

Αυτό το νερό έρχεται από την πλαγιά, επάνω από το δρόμο, όπου υπάρχει η πηγή. Στη ρίζα ενός κομμένου πλάτανου, βγαίνει το νερό, μέσα σε φτέρες και αγούδουρες (ροδόδεντρα). Γύρω τα πεύκα, ψηλά και σπαθάτα, είναι «μαλλόπευκα» (Μαύρη πεύκη). Ένας αιωνόβιος πλάτανος στέκει κουφάρι σκεπασμένο με τον κισσό. Από κάτω από την βρύση, μια ραχοκοκκαλιά από βράχια κατηφορίζει στην πλαγιά.

Ακολουθώντας την, από την ανατολική τους πλευρά, κατηφορίζουμε και παρατηρούμε κάτω από τις πευκοβελόνες θεμέλια κτισμάτων, κεραμίδια και σέτια από παλιές καλλιέργειες. Όλα αυτά ανήκουν μάλλον στη Μονή της Καλής Λαγκάδας, που αναφέρεται σε μια απόφαση Πατριαρχικής Συνόδου τού 1331. Έτσι, πιο κάτω, στη ρίζα του πανύψηλου βράχου υπάρχει η σπηλιά της Παναγιάς. Ένα κτισμένο τοιχάκι και μετά η είσοδος. Η καμάρα του βράχου κλείνει από τοίχο με μια πόρτα.

Στην αριστερή παραστάδα πέτρα με σταυρό και στην καμάρα ίχνη από τοιχογραφία. Σε κτιστό τοιχάκι η «αγία τράπεζα» με μικρές εικόνες. Ένας ραβδωτός κίονας, το μόνο αρχιτεκτονικό μέλος, πάει τη σκέψη σε προχριστιανικό τόπο λατρείας. Ένας ιερός τόπος, χαμένος στη δασωμένη του πλαγιά και στον απροσδιόριστο χρόνο της αρχής του.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

Βιντεοσκόπηση σύγκρουσης γύπα με ανεμογεννήτρια στο αιολικό πάρκο του Λέντα στη νότια Κρήτη

Ο γύπας όπως ξεκάθαρα διαπιστώνεται από το video που ακολουθεί, χτυπήθηκε από τα πτερύγια μίας ανεμογεννήτριας στη περιοχή Λέντα στα Αστερούσια βουνά της νότιας Κρήτης στις 27/10/2009. Οι άνθρωποι που τράβηξαν το video, συγκεντρώθηκαν γύρω από το τραυματισμένο πτηνό και το έστειλαν αμέσως στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ) στο νησί της Αίγινας, όπου διαγνώστηκε με ένα σπασμένο φτερό και λειτουργία μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Κρίνοντας από το δελτίο τύπου του ΕΚΠΑΖ, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθήσει τον 2 ετών γύπα να ανακτήσει τις δυνάμεις του και να ξαναπετάξει ξανά μία μέρα στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς αβέβαιο.

Το ΕΚΠΑΖ αναφέρει επίσης, ότι αν και τα αιολικά πάρκα ανήκουν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες παράγουν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια και καθυστερούν την αλλαγή του κλίματος (...?????....), είναι σημαντικό ότι οι αρνητικές επιπτώσεις από την εγκατάσταση και τη λειτουργία των ανεμογεννητριών σε άλλους ζώντες οργανισμούς όπως είναι τα πουλιά, νυχτερίδες κ.α. που ζουν ή μεταναστεύουν, μέσω της συγκεκριμένης περιοχής πρέπει να εκτιμούνται σοβαρά πριν την εγκατάσταση. "Αυτή είναι μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη διατήρηση της βιοπικιλότητας, που δυστυχώς, δεν απολαμβάνει την απαραίτητη προσοχή στην Ελλάδα".

Η περιοχή του Λέντα βρίσκεται κοντά στο τόπο NATURA 2000 και παράλληλα είναι μία από τις κύριες οδούς μετανάστευσης των πτηνών στην Ελλάδα. Έχουν αναφερθεί 5 περιπτώσεις γυπών που έχουν σκοτωθεί από ανεμογεννήτριες στο νησί της Κρήτης πρόσφατα. Φανταστείτε τον αριθμό των πτηνών πoυ τραυματίστηκαν και σκοτώθηκαν απαρατήρητα.....

Γιατί τα πουλιά προσελκύονται γύρω από τα αιολικά πάρκα και θανατώνονται

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο αυτού του σπάνιου video είναι ότι δείχνει γιατί η σύγκρουση συνέβη. Τα πτηνά συχνά επωφελούνται από ένα ατμοσφαιρικό φαινόμενο που είναι τα θερμικά ρεύματα αέρα. Τα ρεύματα αυτά είναι ουσιαστικά updrafts του θερμού αέρα που υψώνονται από το έδαφος στον ουρανό. Φέρουν ελικοειδή κυκλική διαδρομή και εντός αυτών των στηλών της αύξησης του αέρα, τα πουλιά είναι σε θέση να κάνουν "βόλτα" στα ρεύματα αέρα και να αναρριχηθούν σε υψηλότερα υψόμετρα, ενώ δαπανούν ταυτόχρονα πολύ λίγη ενέργεια κατά την όλη διαδικασία. Μοναχικά πουλιά, όπως οι γύπες, οι αετοί και τα γεράκια συχνά για να επωφεληθούν από τα θερμικά ρεύματα αέρος, παρατείνουν τη διάρκεια της πτήσης τους, προς αναζήτηση τροφής. Κοινωνικά πουλιά που πετούν σε μεγάλα σμήνη επίσης χρησιμοποιούν τα θερμικά ρεύματα αέρα για κερδίσουν υψόμετρο και να επεκτείνουν το φάσμα τους κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης.

Τα θερμικά ρεύματα αέρα, δημιουργούνται από την άνιση θέρμανση της επιφάνειας της Γης από την ηλιακή ακτινοβολία. Ο ήλιος θερμαίνει το έδαφος, το οποίο με τη σειρά του θερμαίνει τον αέρα ακριβώς από πάνω. Σκοτεινές περιοχές γης, βραχώδη επιφάνειες, αστικές περιοχές και δρόμοι, είναι καλές πηγές θερμικών αέριων ρευμάτων. Τώρα στην Ελλάδα, όπου οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται αποκλειστικά στις κορυφογραμμές βουνών, μεγάλες εκτάσεις του εδάφους και των πετρωμάτων είναι εκτεθειμένες λόγω της εκκαθάρισης των οδών πρόσβασης και των χώρων των ανεμογεννητριών και καλύπτονται με χαλίκι και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και με άσφαλτο. Ως εκ τούτου, θερμικά ρεύματα αέρα είναι πολύ πιθανό να αναπτυχθούν γύρω από τις ανεμογεννήτριες, προσελκύοντας όλο και περισσότερα πτηνά......

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων στη ιστοσελίδα: ekpazp.gr


Διαβάστε σχετικά:

Αλήθειες και ψέματα για την Αιολική Ενέργεια
153 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ: ΟΛΕΣ ΔΥΤΙΚΑ...

Στ’ Μπουφ’ του β’νάρ’… (Το πέρασμα της Ποταμιάς 14)

Όλη η τεράστια λεκάνη της Ποταμιάς, η οποία διαρρέεται από τα παραπόταμά της, ανοίγεται προς τον κόλπο της Καλλονής, έχοντας σαν «τείχος» στα δυτικά τους ορεινούς όγκους του Κουρατσώνα και του Άι-Λια (Λίβανος). Επάνω από το Μοναστηρέλλι περνά ο δρόμος από την Ανεμώτια προς τον Λίβανο. Μια από τις ανατολικές κορυφές του Κουρατσώνα, τα Λεπρίνια, δεσπόζουν επάνω από τη λεκάνη της Ποταμιάς.
Κάτω από αυτόν το δρόμο, επάνω από το Μετόχι, προβάλλει στο χάος σαν πέτρινη γροθιά, ένα ύψωμα με απόκρημνα βράχια στις τρεις του πλευρές. Είναι του «Μπούφου το βουνάρι» (Μπουφ’ του β’νάρ’). Από εδώ ελέγχεται όλο το πέρασμα της Ποταμιάς.

Ένας αυχένας, «στολισμένος» με ένα παλιό πέτρινο ντάμι και ένα μεγάλο αλώνι, το ενώνει με τον δρόμο. Στο υπερυψωμένο άκρο του ξεχωρίζει θεμέλιο ορθογωνίου κτίσματος και ένα γύρω όστρακα από τεφρά και μελαμβαφή λεσβιακά αγγεία, καθώς και κεραμίδια στέγης. Στον αυχένα υπάρχει τείχος στην βάση της σύγχρονης «χώρισης» των κτημάτων.
Προφανώς εδώ υπήρχε αρχαίο οχυρό (βίγλα). Εξάλλου, δίπλα στον δρόμο, απλώνεται στην ομαλή πλαγιά του βουνού μια αρχαία εγκατάσταση. Θεμέλια, λαξευμένοι λίθοι, όρθιοι παραστάτες, κομμάτια πιθαριών και κεραμίδων, γεμίζουν τον τόπο. Άγραφη κεραμική παντού και ανάμεσά της όστρακα από τεφρά αγγεία. Η θέση ονομάζεται όπως και η κορυφή: Λεπρίνια.

Λίγο πιο πέρα μια πηγή αρδεύει ένα περιβολάκι, κάτω από του Καζάνζη τον πλάτανο. Στο βάθος κάτω διακρίνεται το εξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, στις δε κορυφές των λιόφυτων λόφων στέκονται υπέροχα μικρά συγκροτήματα από αγροτικές εγκαταστάσεις.


Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

http://anemotia-lesvou.blogspot.com

Κυπαρίσσια αχρονολόγητα… (Το Πέρασμα της Ποταμιάς 13)

Επιστρέφοντας στη συμβολή των δύο κύριων ρεμάτων της Ποταμιάς, αρχίζουμε να ανηφορίζουμε τον άλλο δρόμο που οδηγεί και αυτός στην Ανεμώτια. Παντού ελιές και βαθιές ρεματιές των ρεμάτων που έρχονται από τις νότιες πλαγιές του Κουρατσώνα.
Στο μέσον της διαδρομής, χαμηλά αριστερά διακρίνεται το «Μοναστηρέλλι». Βρίσκεται ανάμεσα σε δυο ρεματιές του παραπόταμου που βγάζει στο ρέμα της Καλής Λαγκάδας. Χωματόδρομος οδηγεί σ’ αυτό, που το σημαδεύει από μακριά το τεράστιο κυπαρίσσι της αυλής του. Έξω από τον αυλόγυρο στέκεται ένας μεγάλος πλάτανος.

Το Μετόχι των Εισοδίων της Θεοτόκου έχει ανακαινιστεί. Εδώ βρισκόταν η μονόκλιτη εκκλησιά, πλακόστρωτη, με το ξυλόγλυπτο βημόθυρο και το ζωγραφισμένο τέμπλο. Σαν συνέχειά της στα δυτικά ήταν ο νάρθηκας και τα κελιά με τα ξύλινα υποστυλώματα. Το κυπαρίσσι στο κέντρο, η βρύση δίπλα στην αυλόπορτα και ο μικρός φούρνος στη νότια πλευρά ήταν όλο το μοναστήρι με τις δύο καλόγριες.
Τώρα ανακαινίστηκε το παλιό, κτίστηκαν κελιά σ’ όλη τη νότια πλευρά και προστέθηκαν δύο παρεκκλήσια. Ο Γιάννης Μουτζούρης («Μοναχισμός στη Λέσβο») αναφέρει επιγραφή ανακαίνισης του 1758 στο υπέρθυρο (δεν την είδα) και διάφορες εγγραφές του μετοχιού μέσα στο 18ο αι..

Πριν περάσουμε τη ρεματιά προς το μετόχι, ο λιόφυτος λοφίσκος επάνω από το δρόμο στεφανώνεται από ένα χαρακτηριστικό βράχο με λαξευμένους ογκόλιθους γύρω του, που δίνουν την εντύπωση συγκροτήματος «Dolmen», αυτές τις «ταφικές» κατασκευές που βρήκα και έχω ανακοινώσει σε άλλα μέρη του νησιού. Πραγματικά αυτό το κομμάτι της «αρχαιολογίας» του νησιού παραμένει αχρονολόγητο και χωρίς περαιτέρω έρευνα.

Μ. Αξιώτης (emprosnet.gr)

153 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ: ΟΛΕΣ ΔΥΤΙΚΑ...

“Παρά τη μείωση των ανεμογεννητριών, όμως, και την προσαρμογή της επένδυσης στο νέο πλαίσιο για τις ΑΠΕ, σε επίπεδο Λέσβου, παρατηρείται η συγκέντρωση του συνόλου των ανεμογεννητριών σε ένα τμήμα του νησιού, το δυτικό, που θα φιλοξενήσει 153 ανεμογεννήτριες, με ρότορα ανοίγματος 87 μέτρων.”

Διαβάσαμε τον Σεπτέμβρη στην εφημερίδα «Εμπρός» ότι “ο Όμιλος Ρόκας έλαβε, πριν από δύο εβδομάδες, άδειες παραγωγής ενέργειας για αιολικά πάρκα και το αμέσως επόμενο διάστημα ξεκινά τη διαδικασία των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, με στόχο μέσα στη διετία που ακολουθεί να κατασκευάζει ένα τεράστιου μεγέθους έργο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ)”.

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τις περιοχές που θα εγκατασταθούν οι Ανεμογεννήτριες. Αυτά τα τόσο όμορφα ελικοφόρα τέρατα για το καλό μας και το καλό του Περιβάλλοντος.

Σας θυμίζουμε ότι στην είσοδο του χωριού μας (Χάρακας) η είχε εγκατασταθεί κεραία μέτρησης των ανέμων (ιστός διερεύνησης) που επικρατούν στη περιοχή.

«Συνολικά η ισχύς για την οποία πήρε τις άδειες η θυγατρική του Ομίλου με την επωνυμία «Ρόκας Αιολική Βόρειος Ελλάς ΙΙ ΑΒΕΕ», είναι 706 μεγαβάτ, τα οποία θα παραχθούν από 353 ανεμογεννήτριες των δύο μεγαβάτ η καθεμία. Οι 153 θα τοποθετηθούν στη Λέσβο, οι 75 στη Χίο και οι 125 στη Λήμνο. Ενώ όμως στα δύο μικρότερα απ’ τα τρία νησιά οι ανεμογεννήτριες είναι κατανεμημένες σε διάφορες περιοχές, στη Λέσβο, που δέχεται το μεγαλύτερο αριθμό ανεμογεννητριών, δεν υπάρχει απολύτως καμμία διασπορά.
«Καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια», είπε ο υπεύθυνος Αιολικών Έργων του Ομίλου Ρόκα, απαντώντας στο ερώτημα του «Ε» γιατί όλες οι ανεμογεννήτριες στη Λέσβο βρίσκονται στο ίδιο τμήμα, «προκειμένου να βρεθούν κατάλληλες περιοχές και στο υπόλοιπο νησί. Όμως, εξ αιτίας μιας σειράς από διαφορετικούς λόγους, όπως η ύπαρξη δασικών εκτάσεων ή άλλης βλάστησης ή ελαιώνων, περιοχών που έχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αρχαιολογικών χώρων, προστατευόμενων περιοχών κ.λπ., μας οδήγησαν στη συγκεκριμένη επιλογή.»

Εμείς απλώς θα σας παραθέτουμε κάποιες αρνητικές απόψεις σχετικά με τις ανεμογεννήτριες (στο εξής α/γ), οι οποίες δεν είναι και τόσο αισιόδοξες με αυτή την «φιλική» προς το περιβάλλον ενέργεια. Τις θετικές απόψεις για τις α/γ δυστυχώς, δεν θα τις βρείτε σε αυτό το blog, άλλωστε μπορείτε να τις διαβάσετε και να τις ακούσετε (σχεδόν καθημερινά σε εφημερίδες, περιοδικά και τηλεοράσεις).

Πατήστε στους συνδέσμους που ακολουθούν (θα ανανεώνονται με κάθε νέο σχετικό κείμενο που θα ανεβάζουμε) και τα συμπεράσματα δικά σας….

1. Αλήθειες και ψέματα για την Αιολική Ενέργεια

ΓΙΑ ΣΩΣΤΗ ΨΗΦΟ...

Αντιγράφουμε από τις εφημερίδα "Εμπρός" ένα άκρως κατατοπιστικό κείμενο σχετικά με τις επικείμενες Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου. Διαβάζοντάς το μας λύθηκαν αρκετές απορίες σχετικά με την διαδικασία.

"... Με αυτή την ιδιαιτερότητα των δημοτικών εκλογών θελήσαμε να ξεκινήσουμε το αφιέρωμα που είθισται σε όλες τις αναμετρήσεις να δημοσιεύει το «Ε», με τις χρηστικές ως επί το πλείστον πληροφορίες για «σωστή» ψήφο. Για όλα όσα οφείλει να ξέρει ο καλά ενημερωμένος ψηφοφόρος - εννοείται και ο υποψήφιος - πριν φτάσει στην κάλπη. Στην κάλπη που εν τέλει, όπως προκύπτει, θα αγαπήσει και θα αναδείξει μόνο τις «φίρμες» ή όσους πετύχουν να γίνουν, με τη δουλειά τους και την ανάλογη προβολή μέσα στον επόμενο μήνα, γνωστοί στη Λέσβο ή στη Λήμνο. Με απλά λόγια, όποιος θέλει να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος θα πρέπει να συγκεντρώσει σταυρούς όχι μόνο απ’ το χωριό του, αλλά απ’ ολόκληρο το νησί.

Για 3,5 χρόνια

Την Κυριακή 7 Νοεμβρίου, λοιπόν, θα εκλέξουμε δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, συμβούλους δημοτικής κοινότητας, συμβούλους τοπικής κοινότητας, αλλά κι εκπροσώπους τοπικών κοινοτήτων. Οι εκλογές με το νόμο του «Καλλικράτη» θα γίνονται πλέον κάθε πέντε χρόνια, μαζί με τις ευρωεκλογές, έτσι ώστε να δίνεται περισσότερος ωφέλιμος χρόνος σε κάθε αυτοδιοικητική αρχή να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Όμως, η θητεία των αρχών που θα αναδειχθούν από τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010, θα είναι μικρότερη απ’ αυτές που θα ακολουθήσουν, προκειμένου να «εναρμονιστεί» ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών και να συμπέσει με την ημερομηνία των ευρωεκλογών. Έτσι, η θητεία όσων δημάρχων εκλεγούν το 2010 θα αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2011 και θα λήξει στις 31 Αυγούστου 2014. Ουσιαστικά θα διαρκέσει μόλις 3,5 χρόνια και μάλιστα χρόνια ιδιαίτερα δύσκολα για τους τοπικούς άρχοντες, αφού το «τοπίο», ειδικά στα πολύ μεγάλα νησιά όπως η Λέσβος, αναμένεται ιδιαίτερα «ανώμαλο». Νέες αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκηθούν, και μάλιστα σε νέα γεωγραφικά δεδομένα, που χωρικά καταλαμβάνουν τους υφιστάμενους 13 δήμους της Λέσβου και τους τέσσερις της Λήμνου αντίστοιχα.

Για «σωστή» ψήφο

Τι πρέπει, όμως, να ξέρει ο πολίτης που καλείται να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα; Σύμφωνα με την εκλογική εγκύκλιο που εξέδωσε το υπουργείο Εσωτερικών, η ψηφοφορία θα αρχίσει στις 7 το πρωί και θα λήξει στις 7 το απόγευμα. Σε περίπτωση που χρειαστεί να επαναληφθεί, θα διεξαχθεί την επόμενη Κυριακή 14 Νοεμβρίου, με τις ίδιες ώρες έναρξης και λήξης. Σε περίπτωση που η πρώτη ψηφοφορία δε διεξαχθεί για οποιονδήποτε λόγο σε ένα δήμο ή σε ένα ή περισσότερα εκλογικά τμήματα, τότε αυτή θα γίνει την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010.

Στις δημοτικές εκλογές δικαίωμα ψήφου έχουν: όλοι οι δημότες κάθε νέου δήμου που α) έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, δηλαδή έχουν γεννηθεί πριν την 31η Δεκεμβρίου του 1992, β) οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους των δήμων που από 1/1/2011 θα αποτελούν ένα δήμο, σύμφωνα με το νέο νόμο.

Ομοίως, δικαίωμα ψήφου έχουν και οι πολίτες των λοιπών 26 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι δεν έχουν την ελληνική ιθαγένεια αλλά κατοικούν στην Ελλάδα, έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του σημερινού δήμου όπου κατοικούν. Επίσης, οι ομογενείς, οι οποίοι δεν έχουν την ελληνική ιθαγένεια, αλλά διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα ως αλλοδαποί, έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του σημερινού δήμου ή της κοινότητας όπου κατοικούν. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τις εγγραφές, που ολοκληρώθηκαν στις 31 Αυγούστου, στους ειδικούς καταλόγους των δήμων, θα ψηφίσουν και μετανάστες οι οποίοι ζουν νόμιμα και για πολλά χρόνια στη χώρα και ακολούθησαν τη συγκεκριμένη διαδικασία εγγραφής προκειμένου να ψηφίσουν στις δημοτικές και μόνο εκλογές, αφού δεν έχουν εκλογικό δικαίωμα για την ανάδειξη των περιφερειακών αρχών.

Σε αυτές τις εκλογές επαναφέρεται η ρύθμιση για την ανάδειξη ως επιτυχόντος του συνδυασμού με ποσοστό μεγαλύτερο του 50% του συνόλου των έγκυρων ψήφων, όταν στις προηγούμενες του 2006 αρκούσε ποσοστό 42% συν μία ψήφο.

Πόσους θα εκλέξουμε

Όπως σε όλες τις δημοτικές εκλογές, στον υποψήφιο δήμαρχο δε σημειώνεται σταυρός προτίμησης, εάν όμως μπει σταυρός, αυτός δεν αποτελεί αιτία ακύρωσης του ψηφοδελτίου. Κατά την επαναληπτική ψηφοφορία, επίσης δεν τίθεται σταυρός προτίμησης, αφού αυτή διεξάγεται μόνον ανάμεσα στους υποψήφιους δημάρχους των δύο συνδυασμών που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους. Η ύπαρξη, όμως, σταυρού προτίμησης σε ψηφοδέλτιο, επίσης δε συνεπάγεται την ακυρότητά του. Αν σε ένα ψηφοδέλτιο σημειωθούν περισσότεροι από τους προβλεπόμενους σταυροί προτίμησης, το ψηφοδέλτιο είναι έγκυρο και λογίζεται υπέρ του συνδυασμού, χωρίς όμως να λαμβάνεται υπόψη κάποιος σταυρός προτίμησης.

Πριν δούμε πόσους σταυρούς θα βάλουμε, θα ξεκινήσουμε με κάποιους βασικούς ορισμούς που θα διευκολύνουν την κατανόηση της διαδικασίας σταυροδοσίας: Δήμος Λέσβου είναι ο δήμος που έχει προκύψει απ’ τη συνένωση των 13 υφιστάμενων δήμων της Λέσβου και δήμος Λήμνου ο νέος δήμος που προέκυψε απ’ τη συνένωση των τεσσάρων δήμων του νησιού. Ως «Δημοτική Ενότητα» ορίζεται ο κάθε παλιός (καποδιστριακός) δήμος. Ομοίως, ο κάθε παλιός δήμος αποτελεί μια «εκλογική περιφέρεια». «Δημοτική Κοινότητα» είναι το παλιό δημοτικό διαμέρισμα με περισσότερους από 1.000 κατοίκους (στην ηπειρωτική Ελλάδα το όριο είναι 2.000 κάτοικοι). «Τοπική Κοινότητα» είναι το παλιό δημοτικό διαμέρισμα με λιγότερους από 1.000 κατοίκους (στην ηπειρωτική Ελλάδα το όριο είναι 2.000).

Ο δήμος διοικείται απ’ το δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο, που για τη Λέσβο είναι 45μελές και για τη Λήμνο 27μελές. Κάθε «Δημοτική Κοινότητα» εκλέγει πενταμελές συμβούλιο με πρόεδρο, ενώ μόνο η Δημοτική Κοινότητα Μυτιλήνης, λόγω πληθυσμού, θα εκλέξει 11μελές συμβούλιο. Κάθε «Τοπική Κοινότητα» εκλέγει τριμελές συμβούλιο με πρόεδρο, ενώ οι Τοπικές Κοινότητες με πληθυσμό κάτω των 300 κατοίκων αναδεικνύουν μόνο έναν εκπρόσωπο (αναλυτικά στον Πίνακα Α΄ η διαίρεση του δήμου Λέσβου και ο αριθμός των αιρετών που θα αναδειχθούν).

Το ψηφοδέλτιο

Το ψηφοδέλτιο είναι διαφορετικό σε κάθε Τοπική ή Δημοτική Κοινότητα που ψηφίζει ο εκλογέας και το μήκος του για το δήμο Λέσβου φτάνει τα 60 εκατοστά. Στο επάνω μέρος του, το ψηφοδέλτιο φέρει το έμβλημα του συνδυασμού και γράφει την ονομασία του. Στο α΄ μέρος του ψηφοδελτίου αναφέρεται το όνομα του υποψήφιου δημάρχου κι αλφαβητικά παρατίθενται οι υποψήφιοι της εκλογικής περιφέρειας. Στο β΄ μέρος παρατίθενται αλφαβητικά οι υπόλοιποι υποψήφιοι σύμβουλοι, με την εκλογική περιφέρεια στην οποία ανήκουν σε παρένθεση δίπλα στο όνομά τους και στο γ΄ μέρος, η ονομασία της Δημοτικής ή Τοπικής Κοινότητας και αλφαβητικά τα ονόματα των αντίστοιχων υποψηφίων.

Σημειώνουμε πως δε γίνεται ειδική αναφορά στον τρίτο δήμο του νομού Λέσβου, το δήμο Αγίου Ευστρατίου, διότι αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια δίχως Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες, που εκλέγει μόνο δήμαρχο και 13μελές δημοτικό συμβούλιο.

Πόσους θα «σταυρώσουμε»;

«Σταυροδοσία: Με τη σταυροδοσία ο πολίτης εκφράζει την προτίμησή του προς έναν ή δύο ή τρεις υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους της εκλογικής περιφέρειας στους εκλογικούς καταλόγους της οποίας είναι εγγεγραμμένος και προς έναν υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο από όλες τις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες του Δήμου. Επίσης, εκφράζει την προτίμησή του προς έναν ή δύο υποψήφιους συμβούλους Δημοτικής Κοινότητας ή προς ένα σύμβουλο Τοπικής Κοινότητας ή εκπρόσωπο Τοπικής Κοινότητας του Δήμου», αναφέρει η εκλογική εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών. Σε «προσαρμογή» στα τοπικά δεδομένα, στο κεντρικό ψηφοδέλτιο οι ψηφοφόροι της Λήμνου μπορούν να βάλουν έως τρεις σταυρούς, όπως και οι ψηφοφόροι που είναι γραμμένοι στις εκλογικές περιφέρειες Μυτιλήνης και Καλλονής του Δήμου Λέσβου. Στις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες του Δήμου Λέσβου, στο κεντρικό ψηφοδέλτιο οι εκλογείς μπορούν να βάλουν ένα σταυρό προτίμησης.

Ακόμη ένα σταυρό θα βάλουν οι εκλογείς στους υποψηφίους των λοιπών εκλογικών περιφερειών. Στους υποψηφίους για το συμβούλιο Δημοτικής Κοινότητας μπαίνουν έως δύο σταυροί και στους υποψηφίους για το συμβούλιο ή την εκπροσώπηση Τοπικής Κοινότητας, ένας σταυρός. Αν σε κάποιο μέρος το ψηφοδέλτιο έχει περισσότερους σταυρούς, είναι έγκυρο αλλά δε λαμβάνονται υπόψη οι σταυροί του συγκεκριμένου μέρους.

Κατανομή εδρών…

Απ’ τις 45 έδρες του Δήμου Λέσβου, ο συνδυασμός που εκλέγει δήμαρχο λαμβάνει τις 27 και 18 μοιράζονται οι συνδυασμοί της αντιπολίτευσης (16 και 11 για τη Λήμνο). Σε εκλογή απ’ την πρώτη Κυριακή, η κατανομή των εδρών της αντιπολίτευσης γίνεται ως εξής: Το σύνολο των ψηφοδελτίων της αντιπολίτευσης διαιρείται με το 18 και το πηλίκο στρογγυλοποιημένο στην επόμενη ακέραιη μονάδα είναι το εκλογικό μέτρο. Με βάση το μέτρο αυτό, κατανέμονται οι έδρες μεταξύ των συνδυασμών (ακέραιο μέρος) και οι τυχόν αδιάθετες, κατά σειρά στους συνδυασμούς με τα μεγαλύτερα υπόλοιπα. Σε επαναληπτική εκλογή προβλέπονται δύο κατανομές. Στην πρώτη μοιράζονται οι 23 έδρες και στη δεύτερη 22 (14 και 13 για τη Λήμνο). Στην πρώτη κατανομή, το σύνολο των έγκυρων ψηφοδελτίων όλων των συνδυασμών διαιρείται με το 23 και το πηλίκο στρογγυλοποιημένο στην επόμενη ακέραιη μονάδα είναι το εκλογικό μέτρο. Με βάση το μέτρο αυτό, κατανέμονται οι έδρες μεταξύ των συνδυασμών (ακέραιο μέρος) και οι τυχόν αδιάθετες, κατά σειρά στους συνδυασμούς με τα μεγαλύτερα υπόλοιπα. Επομένως, το μέτρο για να εκλέξει συνδυασμός τουλάχιστον ένα σύμβουλο είναι 4,35% στη Λέσβο και 7,14% στη Λήμνο. Στη δεύτερη κατανομή, στο συνδυασμό που κέρδισε (επιτυχόντα) δίνονται τόσες έδρες ώστε να συμπληρώσει αυτές που πήρε από την πρώτη και να φτάσει συνολικά τις 27 και στη Λήμνο τις 16. Στον άλλο συνδυασμό που συμμετείχε στην επαναληπτική εκλογή, δίνονται οι υπόλοιπες έδρες της δεύτερης κατανομής.

… κατά εκλογική περιφέρεια

Σε ό,τι αφορά στην κατανομή εδρών κατά εκλογική περιφέρεια, ο επιτυχών συνδυασμός παίρνει από μια έδρα σε κάθε εκλογική περιφέρεια (επομένως στις μονοεδρικές - Αγιάσος, Αγία Παρασκευή, Μήθυμνα - εκλέγει δημοτικό σύμβουλο μόνο ο επιτυχών συνδυασμός). Έτσι, κατανέμονται αρχικά 13 έδρες στη Λέσβο και οι τέσσερις στη Λήμνο. Η κατανομή συνεχίζεται από το μικρότερο συνδυασμό που δικαιούται έδρα προς το μεγαλύτερο, ως εξής: Διαιρείται ο αριθμός των έγκυρων ψηφοδελτίων του με τον αριθμό των εδρών που δικαιούται και το πηλίκο στρογγυλοποιημένο στην επόμενη ακέραιη μονάδα είναι το εκλογικό μέτρο του συνδυασμού. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στις ψήφους του συνδυασμού σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Αν χωράει, παίρνει αντίστοιχη έδρα (έδρες), αν όμως εξακολουθεί να δικαιούται έδρα ή έδρες, παίρνει από τις εκλογικές περιφέρειες με το μεγαλύτερο αδιάθετο υπόλοιπο κατά φθίνουσα σειρά. Αν μετά την εφαρμογή της διαδικασίας αυτής κατά σειρά σε όλους του συνδυασμούς μείνουν αδιάθετες έδρες, αυτές δίνονται στο επιτυχόντα.

…κατά Δημοτική Κοινότητα

Σε ό,τι αφορά στην κατανομή εδρών στις Δημοτικές Κοινότητες, ο συνδυασμός του επιτυχόντος δημάρχου παίρνει τα 3/5 των συμβούλων και οι υπόλοιποι συνδυασμοί τα 2/5 (δεν ενδιαφέρει δηλαδή ποιος πρώτευσε στη συγκεκριμένη Δημοτική Κοινότητα). Επομένως, η αναλογία είναι τρία προς δύο, εκτός της Δημοτικής Κοινότητας Μυτιλήνης, που έχει 11 συμβούλους και η αναλογία είναι επτά προς τέσσερα. Η κατανομή των εδρών της αντιπολίτευσης γίνεται κατ’ αναλογία με τον τρόπο κατανομής στο κεντρικό ψηφοδέλτιο.

… κατά Τοπική Κοινότητα

Τέλος, σε ό,τι αφορά στην κατανομή εδρών στις Τοπικές Κοινότητες, σε αυτές που εκλέγουν τριμελές συμβούλιο υπάρχει απλή αναλογική, ως εξής: Το σύνολο των ψηφοδελτίων στην Τοπική Κοινότητα διαιρείται με τέσσερα (ν+1) και το ακέραιο πηλίκο είναι το μέτρο. Με βάση αυτό, κατανέμονται οι έδρες πρώτα σε αυτούς που «πιάνουν» το μέτρο και μετά με βάση τα μεγαλύτερα διάθετα υπόλοιπα. Στις κοινότητες που εκλέγουν εκπρόσωπο, αυτός εκλέγεται από τον πρώτο συνδυασμό. Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας είναι ο έχων τους περισσότερους σταυρούς υποψήφιος του πλειονοψηφήσαντος συνδυασμού.

Αντιδήμαρχοι…

Από τους εκλεγέντες 45 δημοτικούς συμβούλους στη Λέσβο, ορίζονται 13 ως αντιδήμαρχοι, ενώ απ’ τους 27 της Λήμνου, ορίζονται ως αντιδήμαρχοι οι τέσσερις. Στους αντιδημάρχους ανατίθενται αρμοδιότητες χωρικές και καθ’ ύλην, ενώ η ελάχιστη θητεία τους είναι 2,5 έτη.Ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας εκλέγεται, όπως και ο αντιπρόεδρος, με ψηφοφορία την ημέρα εκλογής του προεδρείου του δημοτικού συμβουλίου κι έχει αντιμισθία που θα ορισθεί. Ο δήμαρχος Λέσβου λαμβάνει το 80% των κάθε φύσης αποδοχών γενικού γραμματέα υπουργείου, ο αντιδήμαρχος το 50% του δημάρχου και ο πρόεδρος το 40%.

* Με έντονα γράμματα (bold), οι Τοπικές Κοινότητες με πληθυσμό κάτω των 300 κατοίκων.
Δήμος Λέσβου: Δήμαρχος και 45μελές δημοτικό συμβούλιο
Δημοτική Κοινότητα Μυτιλήνης: 11μελές συμβούλιο
22 Δημοτικές Κοινότητες: 5μελή συμβούλια (22 Χ 5 = 110 σύμβουλοι)
10 Τοπικές Κοινότητες με λιγότερους από 300 κατοίκους (Νάπης, Πτερούντας, Λάμπου Μύλων, Κώμης, Αργένου, Λεπετύμνου, Λαφιώνα, Υψηλομέτωπου, Αμπελικού, Σταυρού): 1 εκπρόσωπος (10 Χ 1 = 10)
40 Τοπικές Κοινότητες (οι υπόλοιπες): 3μελή συμβούλια (40 Χ 3 = 120)

Σύνολο αιρετών: 297

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

Για να διαβάσετε το κείμενο πατήστε στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Πρόταση διοργάνωσης ιατρικής επίσκεψης στο χωριό

Επιστολή παραίτησης από το Δ.Σ. του Μορφωτικού Συλλόγου Ανεμωτισίων

Προς
Δ.Σ. Μορφωτικού Συλλόγου Ανεμωτισίων Λέσβου

Βουτυρά 8, Ν. Σμύρνη

Ντάρας Κώστας

Ν. Σμύρνη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Αγαπητοί συγχωριανοί και μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου,

Τον περασμένο Απρίλιο κατά τις αρχαιρεσίες του συλλόγου και μετά από πολύμηνες συζητήσεις σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε προκειμένου να βελτιώσουμε κάποια από τα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων του χωριού μας αλλά και να αναβαθμίσουμε τον Σύλλογό μας τα μέλη του, μου έκαναν τη τιμή να με εκλέξουν στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο.

Δυστυχώς όμως, παρότι βρισκόμαστε έξι μήνες από αυτή τη στιγμή και παρά τις επανειλημμένες προτάσεις και προτροπές μου διαπίστωσα με λύπη μου ότι δεν υπήρξε κοινή πρόθεση και διάθεση να συμβάλουμε στη προβολή και παρέμβαση του συλλόγου στους πραγματικούς στόχους και σκοπούς του. Όσοι ίσως με γνωρίζετε λίγο, θα ξέρετε ότι σπασμωδικές προσπάθειες και καπέλωμα του «συλλογικού» από το «ατομικό» ούτε ανέχτηκα αλλά ούτε και επιδίωξα ποτέ.

Θα ήθελα λοιπόν να σας ενημερώσω ότι από σήμερα, 29/09/2010, αποχωρώ από τη θέση του Αντιπρόεδρου και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου παραμένοντας απλό μέλος του Συλλόγου.
Παραμένω ενεργό μέλος της «Επιτροπής Δημοτών Τ.Δ. Ανεμώτιας» (ΑΝΕΜΟΤΙΑ SOS) με τις ίδιες επιδιώξεις με πριν και με σκοπό τη συνεργασία με όλους τους φορείς και κάθε χωριανό ξεχωριστά στη κοινή προσπάθεια σε θέματα που αφορούν το χωριό μας.

Με την παράκληση η παρούσα επιστολή να δημοσιευθεί στην Ιστοσελίδα αλλά και στη σελίδα facebook του Συλλόγου.

Με εκτίμηση,

Ντάρας Κώστας

Αλήθειες και ψέματα για την Αιολική Ενέργεια

Εισαγωγή
Η χώρα μας αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο ζήτημα: την εξάπλωση χιλιάδων ανεμογεννητριών (α/γ) στα βουνά και τα νησιά μας. Το Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ (2008) και το πρόσφατο νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ (2009) επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο.

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα στις νησιωτικές περιοχές προσπαθεί να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Λίγοι έχουν καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί επειδή τα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των αιολικών πάρκων αποκρύπτοντας τα σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Οι φωνές των τοπικών κοινωνιών που επισημαίνουν τις επιπτώσεις αγνοούνται από την επίσημη πολιτεία και λοιδορούνται με γελοία επιχειρήματα στα ΜΜΕ. Τα στοιχεία που παραθέτουμε βασίζονται σε ανεξάρτητους επιστήμονες και τεχνικούς που δεν έχουν κανένα συμφέρον από την επιβολή των αιολικών πάρκων (ΑΠ). Ιδιαίτερα βοηθητικό και ενημερωτικό είναι το βιβλίο The Wind Farm Scam (2009) από το οποίο προέρχονται και τα περισσότερα στοιχεία.

Τα επιχειρήματα που εκθέτουμε είναι δύο ειδών: πρώτον, η τεχνολογία της αιολικής ενέργειας δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα ούτε να συμβάλλει αποτελεσματικά στη μείωση των εκπομπών CO2. Δεύτερον, η μαζική εγκατάσταση α/γ θα έχει σοβαρές συνέπειες στα φυσικά τοπία της χώρας μας και άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός. Η βιαστική και επιπόλαιη απόφαση να σπείρουμε χιλιάδες α/γ σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας θα υποβαθμίσει εκτεταμένες και σημαντικές περιοχές της χώρας μας. Η δική μας πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα εστιάζει στη σημασία της εξοικονόμησης και την προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.

Οι α/γ παράγουν ασταθή και απρόβλεπτη ενέργεια
Η παραγωγή ρεύματος από τα ΑΠ είναι ασταθής και διακοπτόμενη επειδή ο αέρας φυσά με απρόβλεπτη δύναμη κάθε φορά. Η καταγραφή της παραγόμενης ενέργειας σε διάφορα ΑΠ στη Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Βρετανία δείχνει έντονη διακύμανση με μεγάλες περιόδους χαμηλής παραγωγής και στιγμιαίες ανόδους μέγιστης παραγωγής. Η ταχύτητα του ανέμου για να λειτουργήσει μια α/γ κυμαίνεται μεταξύ 3m/s και 25m/s. Κάτω ή πάνω από αυτά τα όρια οι α/γ μένουν ακίνητες. Όταν όμως σταματάνε να λειτουργούν, τότε χάνουν το συγχρονισμό τους με το κεντρικό σύστημα και η παραγωγή ενέργειας σταματάει. Αυτό είναι ένα βασικό μειονέκτημα της αιολικής ενέργειας ότι δηλ. δεν μπορείς να την έχεις τη στιγμή που τη χρειάζεσαι (University of Massachusetts, Renewable Energy factsheet). Κάθε kWh από α/γ είτε χρησιμοποιείται στιγμιαία είτε χάνεται επειδή δεν υπάρχει τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας. Στη Δανία δεν έχουν βρει κάποιο αποτελεσματικό τρόπο αποθήκευσης, γι΄αυτό εξάγουν την πλεονάζουσα ενέργεια στις γειτονικές χώρες.

Οι α/γ προκαλούν ανισορροπία στο σύστημα
Το γεγονός της έντονης διακύμανσης του ρεύματος που παρέχουν οι α/γ, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στη σταθερότητα του συστήματος. Επειδή το φορτίο που παράγουν οι α/γ μπορεί να χαθεί ξαφνικά λόγω των μεταβαλλόμενων καιρικών συνθηκών, αυξάνεται ο κίνδυνος των γενικών μπλακ-αουτ ιδιαίτερα στην περίπτωση μεγάλης διείσδυσης των ΑΠΕ στο σύστημα. Στο Τέξας το 1998 η παραγόμενη αιολική ισχύς 1700 MW έπεσε ξαφνικά στα 300 MW. Η Ισπανία το 2005 δοκίμασε παρόμοιο κίνδυνο μπλακ-αουτ όταν το παραγόμενο ρεύμα 11.000 α/γ έπεσε στα 700 MW, ενώ εκείνη τη στιγμή οι εφεδρικοί συμβατικοί σταθμοί ήταν εκτός λειτουργίας. H E.ON Νetz (2005) αναφέρει ότι ακόμη και μια μικρή πτώση της τάσης στο δίκτυο μεταφοράς μπορεί να προκαλέσει την αποσύνδεση των ΑΠ από το κεντρικό σύστημα. Η ίδια έκθεση της Ε.ΟΝ Νetz επισημαίνει ότι από μόνη της η αιολική ενέργεια δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια του εφοδιασμού και τη σταθερότητα του συστήματος εάν δεν υποστηρίζεται από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς. Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί είναι απαραίτητοι για να κρατούν σταθερή την τάση του συστήματος που σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει από ξαφνική πτώση. Οι βασικές πηγές ενέργειας που στηρίζουν ένα εθνικό σύστημα θα παραμείνουν, για πολλά χρόνια ακόμη, τα ορυκτά καύσιμα, ενώ η αιολική ενέργεια και οι υπόλοιπες ΑΠΕ καταλαμβάνουν τη θέση των συμπληρωματικών μορφών ενέργειας. Εξάλλου η αποτελεσματική ενσωμάτωση της ενέργειας από ΑΠΕ στο κεντρικό σύστημα δεν είναι δεδομένη, αλλά απαιτεί εκ βάθρων αλλαγές στον έλεγχο της παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης της ενέργειας. Τα σύγχρονα συστήματα ελέγχου της ροής της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ‘έξυπνων δικτύων’ βρίσκονται σε στάδιο έρευνας και πειραματισμού, ενώ οι επενδύσεις που απαιτούνται είναι τεράστιες.

Οι α/γ απαιτούν την υποστήριξη θερμοηλεκτρικών σταθμών
H παραγόμενη ενέργεια είναι τόσο ασταθής και χαοτική – κυμαίνεται μεταξύ του μηδενός και του μέγιστου – ώστε τα ΑΠ ποτέ δεν θα μπορέσουν να παράγουν φορτίο βάσης. Το σύστημα δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα ΑΠ για να μείνει σταθερό, αλλά χρειάζεται πάντα διαθέσιμες εφεδρείες ( φορτίο βάσης) από άλλη πηγή όπως τα ορυκτά καύσιμα. Όταν ο άνεμος σταματάει να φυσάει ή φυσάει λίγο, οι σταθμοί ορυκτών καυσίμων αναλαμβάνουν να παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Η ισχύς (MW) της εφεδρείας για να ανταποκρίνεται στη αιχμή ζήτησης πρέπει να είναι ισοδύναμη με την ισχύ των ΑΠ με ένα επιπλέον ποσοστό ασφάλειας περίπου 20%. Μάλιστα για να πετύχουν την αναπλήρωση, οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί χρειάζεται να βρίσκονται σε συνεχή λειτουργία επειδή απαιτούνται πολλές ώρες για να έρθουν σε σημείο που να παράγουν ρεύμα. Ο ισχυρισμός ότι με την κατασκευή μεγάλης κλίμακας ΑΠΕ αντικαθιστούμε συμβατικούς σταθμούς λιγνίτη ή φυσικού αερίου δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Τα χιλιάδες ΜW αιολικής ενέργειας που σχεδιάζονται να διεισδύσουν στο σύστημα, πρέπει να υποστηρίζονται από αντίστοιχα ΜW ενέργειας εργοστασίων άνθρακα , λιγνίτη ή φυσικού αέριου. Με τα λόγια της E.ΟΝ Netz (2005), της εταιρείας που λειτουργεί τα περισσότερα ΑΠ στη Γερμανία, ‘τα ΑΠ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παρά μόνο σε ένα περιορισμένο βαθμό. Πράγματι το Der Spiegel (2007) ανακοινώνει ότι η Γερμανία, αν και διαθέτει τη μεγαλύτερη αιολική ισχύ 16.000 MW, ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα. Η Δανία που έχει εγκατεστημένη αιολική ισχύ άνω των 6.000 MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος ( Mason, 2005).

Οι α/γ παράγουν ρεύμα χαμηλότερο ονομαστικής αξίας τους.
Καμιά πηγή ενέργειας που χρησιμοποιούμε δεν δουλεύει με απόδοση 100%. Για παράδειγμα οι σύγχρονοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί άνθρακα καθώς και οι πυρηνικοί σταθμοί δουλεύουν με απόδοση 80% έως 90%. Αντίθετα οι α/γ, μεταξύ των ορίων ταχύτητας του ανέμου που λειτουργούν, παράγουν λιγότερο από το μισό της ονομαστική αξία τους, κατά προσέγγιση παράγουν 25% έως 30% της ονομαστικής αξίας τους. Η ονομαστική ισχύς δεν συμπίπτει σε καμιά περίπτωση με την πραγματική παραγόμενη ισχύ γεγονός που αποκρύπτεται από την αιολική βιομηχανία. Πρακτικά για να βρούμε την πραγματικά παραγόμενη ισχύ πολλαπλασιάζουμε την ονομαστική επί 25-30% (δηλ. 1MW X 30% = 0.3 MW πραγματική ισχύς). Η μειωμένη απόδοση και η ασταθής τάση της παραγόμενης ενέργειας σημαίνει ότι μόνο ένα μικρό μέρος της συνολικής εγκαταστημένης αιολικής ισχύος είναι διαθέσιμο κάθε στιγμή στο κεντρικό δίκτυο. Για παράδειγμα η E.ON Netz στην έκθεση της (2005) εκτιμά ότι από τα 6.000 MW που έχει εγκαταστήσει στη Βαυαρία, η ωφέλιμη ισχύς ήταν κατά μέσο όρο 1.265 MW. H ίδια έκθεση εκτιμά ότι η παραγόμενη ανανεώσιμη ενέργεια αντικαθιστά τη συμβατική κατά 4% - 6%. Μάλιστα τo παράδοξο είναι ότι το ποσοστό αυτό πέφτει όσο αυξάνει η εγκαταστημένη ισχύς αιολικής ενέργειας. Έτσι η ίδια εταιρεία (E.ON Netz, 2005) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το 2020 στη Γερμανία αναμένεται εγκατεστημένη αιολική ισχύς 48.000 MW που θα είναι σε θέση να αντικαταστήσουν 2000 MW από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς. Υπό το φως αυτών των στοιχείων, ο ισχυρισμός ότι η αιολική ενέργεια συνεισφέρει στην ενεργειακή ασφάλεια φαίνεται αστήρικτος και μάλλον ύποπτος.

Οι α/γ δεν μειώνουν σημαντικά τις εκπομπές του CO2
Eίναι αλήθεια ότι οι ΑΓ δεν παράγουν καθόλου CO2, ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με τη χρήση ακριβών φαρμάκων αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Στην πραγματικότητα η εξοικονόμηση του CO2, ακόμη και αν η διείσδυση της αιολικής ενέργειας στο σύστημα φτάσει στο 10%, θα είναι μικρή και αδικαιολόγητη σε σχέση με το κόστος. Ο ισχυρισμός ότι μία MWh ανανεώσιμης ενέργειας αντικαθιστά μία MWh θερμοηλεκτρικής ενέργειας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία των α/γ προϋποθέτει την παράλληλη λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που παρέχουν το φορτίο βάσης και συνεπώς δεν υπάρχει ένα προς ένα αντικατάσταση της ανανεώσιμης με την συμβατική ενέργεια. Κατά δεύτερο λόγο κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος έχει μειωμένη απόδοση κατά τουλάχιστον 30%. Παρόλα αυτά η βιομηχανία αιολικής ενέργειας υπολογίζει παραπλανητικά το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ και όχι την πραγματική. Η πραγματική ισχύς από 1MW αιολικής ισχύος είναι 0.3 MW ( 1MW x 30% = 0.3 MW) και η ωφέλιμη ενέργεια από 1 MW εγκαταστημένης ισχύος για ένα χρόνο: 0.3* 365*24=2.628 MWh/έτος. Λαμβάνοντας υπόψη τις εκπομπές CO2 από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς που κυμαίνονται κατά μέσο όρο στους 0.43t CO2/MWh υπολογίζουμε ότι για κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος εξοικονομούνται 1.130t CO2 το χρόνο (2628MWh*0.43t CO2/MWh = 1.130t CO2). Φαινομενικά υπάρχει εξοικονόμηση, ωστόσο πώς εξηγείται ότι σε χώρες με εκτεταμένα ΑΠ όπως η Δανία οι εκπομπές CO2 δεν έχουν μειωθεί (Mason, 2005, Etherington 2009); Ένας λόγος είναι ότι όταν η αιολική ισχύς ανέρχεται σε χιλιάδες ΜW, απαιτούνται νέοι υποστηρικτικοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί που λειτουργούν παράλληλα με χαμηλό ρυθμό παραγωγής και κατά συνέπεια εκπέμπουν CO2. Από μιαν άλλη πλευρά, η όποια ευεργετική μείωση CO2 από τα ΑΠ εξανεμίζεται μπροστά στην αυξανόμενη συνολική ζήτηση και κατανάλωση της ενέργειας. Τέλος ένα μεγάλο μέρος της αιολικής ισχύος που παράγει η Δανία το πουλάει στις γειτονικές χώρες, Νορβηγία και Σουηδία, που έχουν μειωμένες εκπομπές CO2 επειδή ως κύριες πηγές ενέργειας χρησιμοποιούν την πυρηνική και τη υδροηλεκτρική ενέργεια. Σε τελική ανάλυση οι α/γ από μόνες τους δεν μειώνουν τις εκπομπές των αερίων ρύπων, ενώ η επιδιωκόμενη μείωση των εκπομπών CO2 μπορεί να προκύψει από μια συνολική διαχείριση της ενέργειας. Οι τεράστιες επενδύσεις στην παραγωγή και εγκατάσταση χιλιάδων α/γ, θα μπορούσαν να στραφούν σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους μείωσης CO2 όπως η μείωση της κατανάλωσης και η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κατοικιών.

Όσο επεκτείνονται τα ΑΠ τόσο επεκτείνονται και τα δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας.
Το σημαντικότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη των ΑΠ είναι η ανυπαρξία επαρκών δικτύων υψηλής τάσης για τη μεταφορά της ενέργειας. Επειδή τα ΑΠ εγκαθίστανται σε απομακρυσμένες περιοχές απαιτούν εκατοντάδες έως χιλιάδες χιλιόμετρα νέων δικτύων υψηλής τάσης. Για παράδειγμα στη Γερμανία η Ε.ΟΝ Netz (2005) ζητά την εγκατάσταση 290 χμ. νέων δικτύων που θα κοστίσουν 190 εκατ. €. Στην χώρα μας έχουμε το πρόσθετο πρόβλημα ότι κατασκευάζονται υπέργεια ακόμη και τα δίκτυα μεσαίας τάσης με αποτέλεσμα χιλιάδες κολόνες και χιλιόμετρα καλωδίων να κατακλύζουν τα βουνά και τα νησιά όπως για παράδειγμα στην Εύβοια. Εκτός από το σοβαρό κόστος επενδύσεων, τα νέα δίκτυα έχουν δύο σοβαρά μειονεκτήματα: πρώτα επιφέρουν περιβαλλοντική υποβάθμιση σε νέες περιοχές και δεύτερον παρουσιάζουν σοβαρές απώλειες ενέργειας λόγω των μακρινών αποστάσεων μεταφοράς.

Πόσο κοστίζουν τα αιολικά πάρκα και ποιος πληρώνει;
Η παραγωγή ενέργειας από τον άνεμο είναι ακριβή παρά τους ισχυρισμούς των εταιρειών. Για παράδειγμα στη Βρετανία η παραγωγή ανά MWh υπολογίζεται £50 από τον άνθρακα, £72 από α/γ και £38 από πυρηνικό εργοστάσιο. Γι’ αυτό η ανάπτυξη αιολικών πάρκων δε θα ήταν δυνατή χωρίς την επιδότηση της ΕΕ και την υποστήριξη κάθε κράτους - μέλους προς τις ιδιωτικές εταιρείες. Όταν η Δανία το 2003 μείωσε τις επιδοτήσεις, η εγκατάσταση νέων α/γ ξαφνικά σταμάτησε. Στην πραγματικότητα οι εταιρείες που εγκαθιστούν ΑΠ έχουν βρει ένα νέο επικερδές επιχειρηματικό πεδίο και έτσι μπορεί να εξηγηθεί η αλληλοεπικάλυψη κατά 50% των αιτήσεων στην Εύβοια (στοιχεία ΤΕΕ, 2009) καθώς και η ενορχηστρωμένη παραπλάνηση της κοινής γνώμης ότι θα μας σώσουν από το βρώμικο λιγνίτη. Κατ’ αρχήν οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν την εγκατάσταση των α/γ φτάνουν μέχρι το 40% της επένδυσης και είναι γνωστό πως με υπερτιμολογήσεις το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί. Στη συνέχεια τα κράτη μέλη παρέχουν εγγυημένη τιμή πώλησης ανά MWh η οποία καλύπτεται από ειδικό τέλος που πληρώνουν οι καταναλωτές στους λογαριασμούς ρεύματος. Κατά το 2009 η τιμή χονδρικής αγοράς της ενέργειας προερχόμενη από τις συμβατικές πηγές διαμορφώθηκε στα 41 Eυρώ / MWh. Ωστόσο ειδικά για την ενέργεια από ΑΠ, ο νόμος προβλέπει εγγυημένη τιμή αγοράς 80 Ευρώ / MWh. Έτσι το ΔΕΣΜΗΕ οφείλει να πληρώσει επιπλέον τη διαφορά που ανέρχεται σε 72 εκατ. Ευρώ ( ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Οκτ. 2009). Προς το παρόν οι λογαριασμοί μας περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ που όμως δεν φτάνει να καλύψει το παραπάνω ποσό γι αυτό το ΔΕΣΜΗΕ πρότεινε τον 7πλασσιασμό του τέλους στα 2,45%. Η πρόταση όμως αυτή δεν έγινε δεκτή από το ΥΠΑΝ με αποτέλεσμα το ΔΕΣΜΗΕ να έχει αφήσει απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας. Παρόμοια πολιτική επιδότησης στην τιμή αγοράς της παραγόμενης ενέργειας ισχύει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης για τουλάχιστον για τα πρώτα 20 χρόνια ζωής ενός ΑΠ. Στην Βρετανία το κέρδος για κάθε εγκαταστημένο MW αιολικής ενέργειας ανέρχεται στα £3.5εκατ. σε περίοδο λειτουργίας 25 χρόνων (Εtherington, 2009).
Αν συμπεριλάβουμε στα παραπάνω το κόστος κατασκευής των γραμμών μεταφοράς υψηλής τάσης (80 εκατ. Ευρώ για τη γραμμή Ν. Μάκρη – Ν. Εύβοια και 450 εκατ. για τη διασύνδεση Κυκλάδων), το συνολικό κόστος ανάπτυξης αιολικών πάρκων ανεβαίνει σε υπερβολικά ύψη σε σχέση με το υποτιθέμενο όφελος και τελικά το κόστος αυτό πέφτει στους ώμους των καταναλωτών.

Ποιες είναι οι συνέπειες της μεγάλης κλίμακας ΑΠ
Οι εταιρείες αιολικής ενέργειας λόγω της αναμενόμενης κερδοφορίας έχουν κάθε συμφέρον να εγκαταστήσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερα ΑΠ στη χώρα μας η πολιτική προώθησης των ΑΠΕ έχει διαμορφωθεί τυφλά υπέρ της μαζικής εγκατάστασης ΑΠ αγνοώντας τις συνέπειες εγκατάστασής τους σε παρθένα ορεινά και νησιωτικά τοπία. Το χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ (2008) άνοιξε το δρόμο προς την διευκόλυνση εγκατάστασης σε ευαίσθητες περιοχές, ενώ οι πρόσφατες απλοποιήσεις στο αδειοδοτικό πλαίσιο (Νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ, 2009) επιταχύνει την εγκατάσταση ΑΠ μειώνοντας παράλληλα ακόμη περισσότερο την προστασία των ευαίσθητων περιοχών. Η μαζική εξάπλωση των ΑΠ απειλεί την ακεραιότητα του ελληνικού τοπίου στο όνομα της πράσινης ενέργειας, κατ’ αναλογία της μαζικής ανοικοδόμησης κατά τις τελευταίες δεκαετίες στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης, που οδήγησε τελικά σε οικιστική υποβάθμιση. Οι περισσότεροι πολίτες δεν έχουν καταλάβει πως η εξάπλωση των ΑΠ διακυβεύει το μέλλον των τελευταίων φυσικών περιοχών και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής των ντόπιων κατοίκων καθώς και τον τουρισμό.

Η μαζική εξάπλωση των ΑΠ απειλεί το τοπίο
Το ελληνικό τοπίο διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του. Μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας. Σε αυτή την κατάσταση πρόκειται να βάλει τέλος η μαζική εγκατάσταση των ΑΠ. Οι α/γ, ακόμη και ως απλά στατικές κατασκευές των 150μ. να τις δει κανείς, βρίσκονται ολοφάνερα εκτός κλίμακας τοπίου, ενώ ταυτόχρονα προσθέτουν στο φυσικό τοπίο συντριπτικές επεμβάσεις, όπως η κίνηση των γιγάντων φτερών ( > 85μ.), δίκτυα δρόμων πρόσβασης και υπέργεια δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας. Όλα αυτά θα συμβούν στα τελευταία παρθένα τοπία της χώρας όπως οι βουνοκορφές, οι ακτές, οι ημιορεινές τοποθεσίες, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι προστατευόμενες περιοχές. Η αιολική βιομηχανία δεν δέχεται καν τις παραπάνω επιπτώσεις, αλλά προπαγανδίζει τα σχέδιά της με υπερβάλλοντες ισχυρισμούς περί μείωσης εκπομπών CO2 και αντικατάστασης των ρυπογόνων μονάδων που όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η επέλαση των α/γ και των δικτύων υψηλής τάσης θα έχει τελικό αποτέλεσμα να μετατραπούν τα βουνά και τα νησιά μας σε βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ενέργειας προκαλώντας τεράστια απώλεια φυσικών τοπίων καθώς και επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα και τις ανθρώπινες ζωές. Οι Δανοί προκειμένου να πετύχουν τη μεγαλύτερη διείσδυση ΑΠ στον κόσμο παραδέχονται ότι θυσίασαν ένα μεγάλο μέρος της φύσης της χώρας τους ( Mason, 2005).

Οι α/γ αιτία θανάτου πουλιών
Μελέτες παρακολούθησης στην Ευρώπη και την Αμερική δείχνουν ότι η πρόσκρουση πουλιών σε α/γ οδηγεί σε θανάτους πουλιών, κυρίως αρπακτικών. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε μεταναστευτικά περάσματα και περιοχές με πλούσια ορνιθοπανίδα. To Altamond Pass, μεταναστευτικό πέρασμα στην Καλιφόρνια, έχει γίνει το πιο γνωστό παράδειγμα καταγραμμένων θανάτων από προσκρούσεις που φτάνουν στους 1300 το χρόνο. Σε άλλα AΠ στην Ευρώπη οι προσκρούσεις που έχουν καταγραφεί φτάνουν σε μερικές δεκάδες το χρόνο. Στη χώρα μας έχουν καταγραφεί πέντε βεβαιωμένοι θάνατοι πουλιών στην Κρήτη και τον Έβρο (…). Οι θάνατοι συμβαίνουν όταν τα αρπακτικά, που πετούν με αργές κυκλικές κινήσεις για να εντοπίσουν από ψηλά την τροφή τους, βρεθούν στην περιφέρεια κίνησης των πτερυγίων μιας α/γ που έχει διάμετρο από 80 μ. έως 90 μ. και ταχύτητα περιστροφής 150mph. Τα πουλιά τη στιγμή που βρεθούν ανάμεσα στα πτερύγια μιας α/γ έχουν σχεδόν 2 δευτερόλεπτα χρόνο για να αποφύγουν το θανάσιμο χτύπημα (Etherington, 2009). Το γεγονός ότι τα αρπακτικά δεν έχουν φυσικό μηχανισμό άμυνας από εναέριες επιθέσεις, τα καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτα. Παρόμοιο κίνδυνο διατρέχουν οι νυχτερίδες που παρουσιάζουν ιδιαίτερη ευπάθεια στις συγκρούσεις, αλλά και σε άγνωστη αιτία που τους προκαλεί σοκ και εσωτερική αιμορραγία όταν πλησιάζουν α/γ (Νew Scientist, 2008). Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία υποστηρίζει ότι οι σημαντικές περιοχές για τα πουλιά της χώρας μας πρέπει να εξαιρεθούν από εγκαταστάσεις α/γ, ωστόσο το χωροταξικό των ΑΠ επιτρέπει την εγκατάσταση μετά από ορνιθολογική μελέτη. Η αιολική βιομηχανία προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός προκειμένου να εκμεταλλευτεί όλες τις περιοχές με δυνατό αέρα που τυχαίνει όμως να είναι σημαντικοί τόποι διαβίωσης πουλιών. Άλλες επιπτώσεις των α/γ στην άγρια ζωή συνδέονται με τα έργα κατασκευής δρόμων και τις εκτεταμένες εκχερσώσεις και εκσκαφές που απαιτούνται. Η απώλεια βλάστησης, οι διαβρώσεις εδαφών και άλλες οχλήσεις (π.χ θόρυβος, σκόνη) υποβαθμίζουν οικοτόπους που δίνουν καταφύγιο σε έντομα, ερπετά και μικρά θηλαστικά. Ένα ακόμη τραγικό και παράλογο γεγονός είναι να κόβονται δασικά δέντρα προκειμένου να διευκολυνθεί η εγκατάσταση α/γ, όπως έχει συμβεί μέχρι σήμερα στον Πάρνωνα και πιθανόν να συμβεί στα δάση της Ευρυτανίας και αλλού.

Ακουστική και οπτική όχληση
Η αιολική βιομηχανία διαφημίζει τις σύγχρονες α/γ ως αθόρυβες και φιλικές σε όσους ζουν κοντά τους. Την ίδια στάση υιοθέτησε το χωροταξικό των ΑΠΕ που επιτρέπει την εγκατάσταση α/γ σε απόσταση 500μ. από μεμονωμένες κατοικίες ακόμη και μικρούς οικισμούς. Ωστόσο αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν ότι σε απόσταση ενός και πλέον χιλιομέτρου ο θόρυβος γίνεται αντιληπτός όταν βοηθάει η κατεύθυνση του ανέμου και ιδιαίτερα τη νύχτα που ο άνεμος δυναμώνει. Πηγή του θορύβου είναι τα πτερύγια των α/γ που περιστρεφόμενα με ταχύτητα 150mph, προκαλούν ένα αεροδυναμικό ρυθμικό θόρυβο. Στην περίπτωση πολλών α/γ ακούγονται παράλληλοι και συνεχείς αεροδυναμικοί θόρυβοι που γεμίζουν τον αέρα. Στη Δανία παράπονα θορύβου εξέφρασαν κατοικίες σε απόσταση 1,9 χμ. από AΠ, ενώ στη Βρετανία μία κατοικία σε απόσταση 930μ. από ΑΠ, εγκαταλείφτηκε από τους ιδιοκτήτες της λόγω της ανυπόφορης όχλησης στη διάρκεια της νύχτας. Οι α/γ εκπέμπουν επίσης θορύβους χαμηλής συχνότητας κατά τη λειτουργία τους που έχουν επιβεβαιωθεί με σεισμογράφους. Η αιολική βιομηχανία θεωρεί τους υπόηχους ασήμαντους λόγω της μικρής έντασης τους, ωστόσο ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι ευαίσθητοι σε αυτούς και να τους προκαλέσουν αϋπνία και άλλα προβλήματα. Αυτές τις περιπτώσεις έντονης ακουστικής όχλησης έχει ερευνήσει η Νina Piermond στο βιβλίο της Wind Turbine Syndrome (2009). Mια ακόμη πηγή όχλησης για ιδιοκτησίες σε απόσταση 400 μ . έως 800 μ. είναι η σκιά και η αντανάκλαση των περιστρεφόμενων πτερυγίων ή και του πύργου ανάλογα με τη θέση του ήλιου. Στη Δανία η σκιά πάνω σε ιδιοκτησίες λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην αδειοδοτική διαδικασία γι αυτό υπολογίζεται ακριβώς με τον όρο να μην υπερβαίνει τις 10 ώρες το χρόνο (Danish Energy Agency, 2009). Στην Ελλάδα για το θέμα της σκιάς δεν υφίσταται καμιά πρόβλεψη στο Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ και τις ΜΠΕ – με αποτέλεσμα οι γειτονικές ιδιοκτησίες να παραμένουν απροστάτευτες.

Κίνδυνοι ατυχημάτων από α/γ
Τα πτερύγια των α/γ που ζυγίζουν έως 30 τόνους είναι το πιο ευάλωτο μέρος τους καθώς μπορεί να σπάσουν είτε λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών είτε λόγω φυσιολογικής φθοράς (χρόνος ζωής 40.000 ώρες λειτουργίας). Τα πτερύγια σε περίπτωσης σπασίματος μπορεί να απομακρυνθούν έως 400μ. μακριά όπως συνέβη στο Μαρμάρι Ευβοίας το 2003 εξαιτίας ασυνήθιστα σφοδρού ανέμου. Είναι φανερό ότι η απόσταση των 500μ. δεν εξασφαλίζει τα σπίτια ή μικρούς οικισμούς από ενδεχόμενο ατύχημα. Ο κίνδυνος πυρκαγιάς στο κιβώτιο ταχυτήτων είναι σπάνιος αλλά όχι απίθανος λόγω των τριβών που αναπτύσσονται. Πιο συχνά εκδηλώνονται πυρκαγιές από τις γραμμές μεταφοράς της ενέργειας, ένα πρόβλημα που έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις σε περιοχές με πολλά ΑΠ. Αντίθετα από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η χώρα μας επιτρέπει ακόμη την υπέργεια μεταφορά της ενέργειας. Οι α/γ μπορούν ακόμη να αλλοιώσουν το ραδιοτηλεοπτικό σήμα όταν βρίσκονται μεταξύ πομπού και δέκτη. Την ίδια ενόχληση είναι δυνατό να προκαλέσουν και στη λήψη του ραντάρ της αεροπορίας κατά τον εντοπισμό αεροσκαφών.

Μείωση της αξίας γης και αγοράς ακινήτων
Η αξία της γης και των ακινήτων στην ύπαιθρο εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος από την απουσία οχλήσεων και τη φυσική ομορφιά του τοπίου. Η εγκατάσταση τεράστιων α/γ με τις οχλήσεις που συνεπάγονται από μόνες τους αλλά και από τη συνοδεία δικτύων και δρόμων πρόσβασης, στερεί τη γη από τα φυσικά της χαρίσματα και αμαυρώνει την εικόνα της. Κανείς δεν νιώθει ευχαρίστηση βλέποντας ένα τοπίο βιομηχανικό, πόσο μάλλον να θέλει να αγοράσει ιδιοκτησία που με κάποιον τρόπο επηρεάζεται από τις α/γ. Στη Βρετανία οι εκτιμητές ακινήτων κατέληξαν ότι κατοικίες κοντά σε α/γ χάνουν την ελκυστικότητα τους και ένα σημαντικό μέρος της αγοραστικής αξίας τους. Στη Δανία οι ιδιοκτήτες ακινήτων δυσφορούν και αντιδρούν στην εγκατάσταση α/γ σε απόσταση αναπνοής 400μ. Η κυβέρνηση της Δανίας για να ενθαρρύνει την αποδοχή της εγκατάστασης α/γ κοντά σε κατοικίες, δίνει το δικαίωμα σε ιδιοκτήτες να ζητήσουν αποζημίωση ( Danish Energy Agency, 2009).

Οι α/γ κατά του τουρισμού
Ο τουρισμός στα νησιά και τα ορεινά μέρη της πατρίδας μας βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη. Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά και τελευταία τα ορεινά χωριά. Οι μαζική εξάπλωση των α/γ θα μεταβάλλει βαθιά τη φυσιογνωμία του ελληνικού τοπίου τόσο με την προσθήκη των τεράστιων α/γ όσο και με τις συνοδευτικές επεμβάσεις (δίκτυα και δρόμοι). Η βιομηχανοποίηση του ελληνικού τοπίου με την εξάπλωση των ΑΠ θα αφήσει ένα διαρκές και μόνιμο αποτύπωμα που τελικά θα μειώσει την ελκυστικότητα του. Έρευνες που έκαναν οι οργανισμοί τουρισμού στην Ουαλία και τη Σκωτία έδειξαν ότι σημαντικό μέρος του κοινού αναμένει αρνητική επίδραση των α/γ στην προσέλκυση τουριστών. Στη Δανία οι περιοχές τουριστικού προορισμού παραμένουν ελεύθερες από οποιαδήποτε εγκατάσταση α/γ. Στη χώρα μας που συνεχώς τονίζουμε τη σημασία του τουρισμού για την τοπική ανάπτυξη, δεν φαίνεται να έχουμε σκεφθεί σοβαρά την αρνητική επίδραση που θα έχει η μαζική εγκατάσταση ΑΠ σε μια ζωτική οικονομική δραστηριότητα για πολλές περιοχές.

Οι δήθεν θέσεις εργασίας
Οι υποστηρικτές της αιολικής ενέργειας διατυμπανίζουν όπου βρεθούν και όπου σταθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται α/γ δηλαδή στις εξής χώρες: Δανία, Γερμανία, Ισπανία και ΗΠΑ. Για παράδειγμα η Δανία το 2005 κατείχε το 40% της παγκόσμιας παραγωγής α/γ και απασχολούσε 20.000 εργαζόμενους (Μason, 2005). Στην χώρα μας που απλά εισάγει α/γ, οι θέσεις εργασίας περιορίζονται μόνο στην εγκατάσταση και συντήρηση λειτουργίας, οι οποίες όμως είναι ελάχιστες, επειδή οι α/γ παρακολουθούνται και ελέγχονται εξ αποστάσεως με αυτοματοποιημένα συστήματα. Ένας συμβατικός σταθμός παραγωγής ρεύματος με άνθρακα ή φυσικό αέριο παρέχει εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε σχέση με ένα ΑΠ που μπορεί να λειτουργήσει με τρεις – τέσσερις υπαλλήλους μόνιμης απασχόλησης. Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα ΑΠ όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.

Συμπεράσματα για την αιολική ενέργεια
Συνοψίζοντας τα προηγούμενα, η αιολική ενέργεια παρουσιάζει σοβαρά μειονεκτήματα είτε για να στηρίξει το εθνικό σύστημα ενέργειας στη θέση του λιγνίτη είτε στην ικανότητά της να μειώσει τους ρύπους που προκαλούν την κλιματική αλλαγή. Συνοπτικά τα μειονεκτήματα της μαζικής εξάπλωσης των α/γ είναι:

· Οι α/γ δεν παράγουν φορτίο βάσης ούτε ρεύμα όποτε το χρειαζόμαστε. Η παραγωγή ρεύματος είναι ασταθής γιατί εξαρτάται από τη διακύμανση του ανέμου.
· Παράγουν πραγματική ισχύ κατά 25% έως 30% χαμηλότερη της ονομαστικής.
· Το γεγονός ότι οι α/γ απαιτούν την παράλληλη λειτουργία υποστηρικτικών σταθμών ορυκτών καυσίμων και παράγουν ενέργεια λιγότερη του μισού της ονομαστικής αξίας τους, σημαίνει ότι εξοικονομούν μικρότερο ποσό CO2 από αυτό που διατυμπανίζεται.
· Η αιολική ενέργεια δεν είναι ανταγωνιστική σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα γι αυτό απαιτεί μόνιμη επιδότηση στην τιμή αγοράς που χρεώνεται ο καταναλωτής.
· Οι μαζική εξάπλωση των α/γ στη χώρα μας θα έχει τεράστια επίπτωση στο ελληνικό τοπίο τόσο εξαιτίας ασύμβατου μεγέθους, όσο και εξαιτίας των εκτεταμένων επεμβάσεων (δρόμοι, δίκτυα).
· Οι επιπτώσεις στον τουρισμό και την ποιότητα ζωής των ντόπιων κατοίκων που θα ζουν μαζί με τις τεράστιες α/γ δεν έχουν συζητηθεί και εκτιμηθεί σοβαρά.

Ποιες εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν στο ενεργειακό πρόβλημα
Η ενεργειακή κρίση δεν έχει απλές και εύκολες λύσεις, εάν συνεχίσουμε να θεωρούμε την ενέργεια ένα φθηνό και άφθονο αγαθό. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα λιγοστεύουν και είμαστε υποχρεωμένοι να τα μειώσουμε, οι ΑΠΕ και νέοι τρόποι παραγωγής ενέργειας έρχονται στο προσκήνιο με ένα σημαντικό περιορισμό παρόλα αυτά: με την τρέχουσα εφαρμοσμένη τεχνολογία οι ΑΠΕ δεν μπορούν να παρέχουν την ίδια ποσότητα και ποιότητα ενέργειας σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, άνθρακα και φυσικό αέριο), άρα δεν μπορούν να τα αντικαταστήσουν. Είναι προφανές ότι το ενεργειακό για να μην φτάσει σε αδιέξοδο, χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με μια διαφορετική λογική που πρωταρχικό σκοπό θα έχει τη σταθεροποίηση και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας παρά την ικανοποίηση συνεχώς αυξανόμενων αναγκών. Για να φτάσουμε σε ένα τέτοιο στόχο, κεντρικό ρόλο θα έχει η εξοικονόμηση της ενέργειας και η στροφή στην ενεργειακή απόδοση (συσκευές, κτίρια κ.α). Η παραγωγή της ενέργειας είναι ανάγκη να επιστρέψει στην μικρή κλίμακα που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες στους ιδιώτες και τους μικρούς τόπους να παράγουν τουλάχιστον ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζονται με χρήση των ΑΠΕ. Η κλίμακα που παράγεται η ενέργεια έχει καθοριστική σημασία για το κόστος, τις απώλειες ενέργειας από τη μεταφορά της σε μακρινές αποστάσεις και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους. Οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας τελικά θα αποδειχθεί ότι έχουν παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων όσο και η εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.

Είναι φανερό ωστόσο ότι η μικρή κλίμακα δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει εξολοκλήρου την ανάγκη της μαζικής παραγωγής ενέργειας στο σημερινό ενεργοβόρο σύστημα. Η μαζική παραγωγή θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο όπως με νέους σταθμούς φυσικού αερίου καθώς και με τη βελτίωση των υπαρχόντων μονάδων λιγνίτη και πετρελαίου για την οποία δεν γίνεται κανένας λόγος. Οι λύσεις δεν είναι απλές όταν μιλάμε για ένα τεράστιο ενεργοβόρο σύστημα όπως αυτό της σημερινής Ελλάδας. Ασφαλώς κανείς δεν επιθυμεί να μείνει η χώρα χωρίς ενέργεια, αλλά εξίσου αληθινό είναι ότι κανείς δεν επιθυμεί να δει τη φυσική ομορφιά και χάρη των βουνών και των νησιών μας να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποτιθέμενης ενεργειακής ασφάλειας. Η συζήτηση για το ενεργειακό χρειάζεται να βάλει στο τραπέζι όλες τις παραμέτρους των προτεινόμενων λύσεων και όλους τους εμπλεκόμενους που δεν είναι μόνο οι τεχνοκράτες αλλά και οι απλοί πολίτες. Το ενεργειακό πρόβλημα σε καμιά περίπτωση δεν είναι απλά ένα αποκλειστικά τεχνοκρατικό ζήτημα γιατί οι επιλογές που αποφασίζονται, θα επιφέρουν βαθιές αλλαγές στο πρόσωπο της υπαίθρου και θα επηρεάσουν τις ζωές των ανθρώπων που ζουν εκεί.

asda.gr/ikariaka-Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου, 15-1-2010

Πηγές:
John Etherington, 2009.: The Wind Farm Scam. Stacey International
Ε.ΟΝ Νetz. 2005, Report on Wind Energy. Free pdf
Dr. V.C Mason. 2005. Wind power in West Denmark. Lessons for the U.K
The Danish Energy Agency. 2009.: Wind Turbines in Denmark. Free pdf
http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,472786,00.html
(26 νέοι σταθμοί άνθρακα στη Γερμανία)
http://portal.tee.gr/portal/page/portal/SCIENTIFIC_WORK/EKDILOSEIS_P/EPISTHMONIKES_EVENTS/ENERGEIA_XALKIDA (Στοιχεία του ΤΕΕ για τα σχέδια ανάπτυξης αιολικών πάρκων στη χώρα μας)
http://www.greekmoney.gr/index.php?news=126
(Ένα από τα λίγα άρθρα στα ελληνικά ΜΜΕ που καταφέρονται κατά των ΑΠ)
http://www.newscientist.com/article/dn14593-wind-turbines-make-bat-lungs-explode.html (Οι νυχτερίδες πεθαίνουν από εσωτερική αιμορραγία)
www.eyploia.gr
(Δικτυακό περιοδικό με εκτενή αρθρογραφία στα προβλήματα της αιολικής ενέργειας.)
http://www.karpenissi.eu/?pg=main/main
(Κίνηση Πολιτών κατά των ΑΠ στην Ευρυτανία)
www.epaw.org
(Κίνημα πολιτών της Ευρώπης κατά των ΑΠ)
http://windfarms.wordpress.com/(Kίνημα κατά των ΑΠ στο Οντάριο)

Από τον κρατήρα του αρχέγονου ηφαιστείου ! (Το Πέρασμα της Ποταμιάς-1)

Όταν μιλάμε για το «Πέρασμα της Ποταμιάς», έχουμε μπροστά μας ένα ποτάμι που εκβάλλει στον κόλπο της Καλλονής, λίγο μετά από το ποτάμι με τη γέφυρα «Εννιά Καμάρες», και η μεγάλη του γέφυρα βρίσκεται πριν από τον Άγιο Παντελεήμονα, στον δρόμο προς τα Παράκοιλα.

Η αρχική λεκάνη που παροχετεύει είναι η μεγάλη πεδιάδα της Ανεμότιας, ο κρατήρας του αρχέγονου ηφαιστείου. Από εκεί και πέρα το βαθύ ρέμα σχίζει πραγματικά τα βουνά, σχηματίζοντας φαράγγια, λόχμες, ανοιχτωσιές, μικρούς κάμπους, μέρη μοναδικής φυσικής ομορφιάς, δυσπρόσιτα, παλιά περάσματα αμέτρητων πολιτισμικών γεγονότων και οικιστικά λείψανα χαμένα στον τόπο και στο χρόνο.

Η ποταμιά από τον Κάστελο και η Ξηροκαστρινή (βέλος)

Κούλες, ληνοί, υδρόμυλοι, στέρνες και κρήνες, μαζί με αρχαία εξωκκλήσια που δένουν στις χορταριασμένες τους και σημαδεμένες πέτρες διαχρονικά τον φόβο και την ελπίδα του θείου. Ελιές παντού, ανέκαθεν, αμπέλια που τα μαρτυρούν πια τα σέτια και σιτηρά που τα δείχνουν τα υπέροχα αλώνια.

Αυτό το ποτάμι δέχεται τόνους νερών από ένα πραγματικό δίκτυ παραπόταμων από υψηλά βουνά. Στα Βόρεια ο Έλαφος και ο Αγριόσυκος και κύκλω ο Κουρατσώνας επάνω από την Ανεμότια.
Από τα δυτικά και τα νότια η Καλή Λαγκάδα μαζεύει τα νερά από τον Άι-Λια, το πευκόφυτο υψηλό βουνό (800 μ.) που συνεχίζεται προς τα νότια με την κορύφωση του Κάστελου και της Ίσσας, επιβλητικών βράχων (604 και 662 μ.) που με την μοναδική «Ξηροκαστρινή» κλείνουν το πέρασμα στην έξοδό του στον κόρφο. Αυτό το πέρασμα, με τα χιλιάδες παρακλάδια του και τις κρυφές ομορφιές του, θα εξερευνήσουμε στις επόμενες διαδρομές.

Του Μάκη Αξιώτη (από το empros.net.gr)